Kijk ‘Gilmore Girls’ – zo is onze wereld veranderd

Reünie

Bijna negen jaar na het teleurstellende slot zijn de Gilmore Girls terug. Een nieuwe kans op het einde dat fans eerder werd ontzegd.

Foto Netflix

Het is 2016, de klanten van Luke’s Diner willen wifi op hun vederlichte laptopjes. Daar heeft de norse café-eigenaar weinig boodschap aan, dus geeft hij wie erom vraagt een ter plekke verzonnen, niet werkend wachtwoord. Met technologie heeft hij niets en de millennials hebben geluk dat ze überhaupt mogen blijven zitten.

Afgezien van de gadgets van de klanten, lijkt weinig veranderd aan het eetcafé van Luke (Scott Patterson). Alsof de tijd er gestold is sinds drama-comedyserie Gilmore Girls negen jaar geleden ten einde kwam en we Lorelai en Rory Gilmore, moeder en dochter maar vooral beste vriendinnen, achterlieten in dat café.

Natuurlijk: de personages zijn ouder geworden. De wereld is veranderd. Ze gebruiken nu Twitter en Yelp. Ze hebben het over Skrillex en de Kardashians, in plaats van Britney Spears en The Breakfast Club. En Kirk, de goedhartige dorpsidioot, heeft een haal- en brengservice genaamd ‘Ooober’. (Zonder app; je moet z’n moeder bellen als je een ritje wil.)

Gilmore Girls liep zeven seizoenen, van 2000 tot 2007. Tijdens de Bush jr.-jaren van Amerika, na 11 september en de war on terror , kuierden Lorelai (Lauren Graham) en Rory (Alexis Bledel) gezellig door Stars Hollow. Fans en critici warmden zich graag aan het fictieve stadje, altijd knus als een kerststal. Tienermeisjes groeiden op met de Gilmores als tv-vriendinnen. Lorelai, de energieke en eigenzinnige horeca-onderneemster. Rory, de ijverige Yale-student.

De serie stond bekend om haar vele kleurrijke karakters, de onophoudelijke stroom popcultuurverwijzingen en bovenal het snelle praten. Scripts waren bijna twee keer zo lang als bij andere shows. Bedenker en schrijver Amy Sherman-Palladino liet, geïnspireerd door filmscènes tussen Katharine Hepburn en Spencer Tracy, haar personages gevat met woorden pingpongen. Zij en haar man Daniel Palladino schreven zes seizoenen. Elk trok meer kijkers dan het vorige. Een gierend succes werd het nooit – op het hoogtepunt trok een aflevering ruim zes miljoen kijkers – maar er was gestaag een trouwe, fanatieke fanbase aangeboord.

Tot de breuk. De contractonderhandelingen tussen het schrijversduo en netwerk The CW liepen in de aanloop naar seizoen 7 stuk. Schrijver-producer David Rosenthal werd aangesteld voor het slotseizoen. Dat viel flink tegen: personages raakten hun kleur kwijt en de eeuwige wel-niet-wel-romance tussen Lorelai en Luke werd verwaarloosd. Kortom: de Palladino-sjeu was eruit.

Sindsdien hield Sherman-Palladino fans aan het lijntje door in interviews te zeggen dat de ‘laatste vier woorden’ van de serie, die ze al jaren in haar hoofd had, nu niet waren uitgesproken. Die wilde ze ook niet verklappen; wellicht kwam het ooit nog eens tot een terugkeer. En jawel. Vorig jaar kocht Netflix de rechten voor alle seizoenen, en niet veel later werd de reünie aangekondigd. Sherman-Palladino en haar man schreven en regisseerden. Gilmore Girls: A Year in the Life, vanaf vrijdag te zien, bestaat uit vier afleveringen van anderhalf uur, die elk een seizoen bestrijken. Met aan het einde die vier woorden.

Het begint in de winter. Rory, die aan het eind van de reguliere serie als beginnend journalist de presidentscampagne van ‘senator Obama’ zou gaan volgen, is bijna een decennium later een freelancer die hoge ogen heeft gegooid met een stuk in The New Yorker. Lorelai kampt met slaapproblemen en Luke draagt zijn petje nog altijd achterstevoren.

Vrijwel de gehele cast keert terug – met uitzondering van Edward Herrmann. De acteur die zeven seizoenen Lorelai’s vader speelde, overleed in 2014 op 71-jarige leeftijd. Dat betekent ook de dood van zijn personage: de eerste aflevering draait grotendeels om het verlies van Richard Gilmore en hoe Emily (Kelly Bishop) omgaat met haar leven als weduwe.

Het drama, het snelle praten, de lichtvoetige humor: alle vertrouwde elementen zijn terug. Stars Hollow ziet er nog precies zo uit als toen. Het grootste verschil is simpelweg dat het nu 2016 is. Voor fans voelt Gilmore Girls: A Year in the Life als thuiskomen, maar het laat ook zien wat er in de tussentijd niet alleen op technologisch en maatschappelijk gebied is veranderd. Rory heeft drie smartphones en schrijft veel voor onlinetitels. Als ze een afspraak heeft met een omhooggevallen Britse dame, laat die vallen pro-Brexit te zijn. („It’s just a protest vote. It will never win.”)

Nog veelzeggender is dat hotelbediende Michel, wiens seksuele geaardheid zeven jaar onbenoemd bleef, nu wél openlijk homo kan zijn.

Zo is dit zowel een terugkeer naar een geliefd stadje als een uitstalling van wat er allemaal is veranderd sinds de tijd dat Obama nog campagne voerde als senator, met de ambitieuze en jeugdige Rory in zijn kielzog.