Verbod op boerka ‘voelt als pesten’

Boerkabeleid De Tweede Kamer debatteerde woensdag over een boerkaverbod. Een ruime meerderheid was positief, dinsdag wordt gestemd. Ziekenhuizen en scholen zien niet welk probleem er wordt opgelost met een verbod.

Foto Bart Maat / ANP

Stel dat boerka’s straks in een deel van de publieke ruimte verboden zijn en een vrouw komt met een bedekt gezicht bij de spoedeisende hulp van het AMC in Amsterdam. Wordt ze weggestuurd? „Natuurlijk niet,” zegt Frank van den Bosch, de woordvoerder van het ziekenhuis. „Wij helpen iedereen, altijd.” Dus ook een vrouw die zichtbaar in overtreding is? „Ook al zou ze haar maag vol cocaïnebolletjes hebben of net iemand hebben vermoord, dan nog zouden we haar helpen.” En nee, de politie wordt er niet bijgehaald. „Een ziekenhuis is geen instelling die mensen aangeeft of bekeurt.”

Voor het AMC – in een stadsdeel met 146 nationaliteiten – is de boerka een non-issue. „De medische directie heeft nog nooit enig probleem gemeld en mijzelf schiet ook geen enkel geval te binnen.” Als die wet wordt aangenomen, zegt hij, verandert er in het AMC helemaal niets.

Heleen Makkinga, de woordvoerder van het OLVG in Amsterdam-Oost, is nog korter van stof. Het ziekenhuis heeft wat betreft de boerka geen beleid. En er is geen probleem.

Bij de Nederlandse Spoorwegen is er ook geen boerkabeleid, zegt woordvoerder Iris Reshef. „We wachten het debat in de Kamer en de eventuele besluitvorming af.” Hoe een eventueel verbod moet worden gehandhaafd – daar wil ze niet op vooruitlopen.

Lees een interview met vrouwen van de groep ‘Blijf van mijn Niqaab af!’: ‘Er wordt me door de Tweede Kamer verboden te zijn wie ik wil zijn’

‘Principieel onjuist’

Marijke Völlmar van de Vrije Universiteit in Amsterdam, waar veel vrouwen met een migratieachtergrond studeren, mailt: „Zolang hier geen politiek besluit over genomen is, is het voor ons geen issue.” Verus, de Vereniging voor katholiek en christelijk onderwijs, laat weten dat een wettelijk verbod op gezichtsbedekkende kleding als „onnodig en principieel onjuist” wordt gezien. Scholen kunnen heel goed zelf bepalen wat ze wel en niet toelaatbaar achten.

Mustapha Khaddari, adjunct-directeur van de openbare J.P. Coenschool in Amsterdam-Oost, zegt dat boerka’s bij hem op school ook een non-issue zijn. „We hebben hier geen leerkrachten met een boerka en geen moeders met een boerka.” Zou het van de school wel mogen, een juf in een boerka? „Nou eh…”, zegt hij, „dan gaan we met elkaar in gesprek. Het team, de directie, de ouders, het bestuur – die moeten daar dan met elkaar uit zien te komen.” En als de boerka niet meer mag van de wet? „Ja, dan ben ik uitgepraat.” Hij zou het wel heel vreemd vinden, zo’n verbod. Hij begrijpt niet voor welk probleem het een oplossing zou zijn.

Gesluierde vrouwen

Een paar honderd meter bij de J.P. Coenschool vandaan, op het plein voor de islamitische basisschool As-Siddieq, staan om drie uur tientallen zwaar en minder zwaar gesluierde vrouwen op hun kinderen te wachten. Karima (28), moeder van drie kinderen, fiscaal jurist zonder betaalde baan, draagt een ghimaar, een hoofddoek die hals en oren bedekt en tot over de heupen valt, maar haar gezicht vrijlaat. „Ik heb hier drie jaar geleden toe besloten’, zegt ze. „Het past bij de manier waarop ik mijn geloof beleef.” Ze heeft respect voor vrouwen die ook hun gezicht bedekken. Maar voor haar is het een stap te ver. Wat vindt zij ervan als de boerka verboden zou worden? „Eerst zien of de Eerste Kamer het voorstel steunt. En als dat gebeurt, tja, dat zou ik heel verdrietig vinden. Het gaat om honderd vrouwen of zo. Ze vallen er niemand lastig mee. Voor mij voelt het als pesten.”

Khadija (32), moeder van vier kinderen, maatschappelijk werkster zonder betaalde baan, draagt een donkerblauwe boerka. Alleen haar ogen zijn zichtbaar. Voor haar zou het ook als pesten voelen als ze zich niet meer zou mogen kleden als zij wil. „Ik begrijp het niet”, zegt ze. „Vrouwen mogen toch ook halfnaakt lopen? Wie doe ik er kwaad mee? Soms zou ik mensen wel willen toeschreeuwen: weet je wel hoe aardig ik ben?”

Als er een verbod komt, zal ze zich eraan houden, want ze is een goede Nederlandse burger en die houdt zich aan de wet. En nu al, zegt ze, doet ze haar gezichtssluier af als ze naar de dokter of het gemeentehuis moet. „Ik vind dat een vorm van respect voor degene met wie ik praat.”