Recensie

Voor wie van lappen tekst en prehistorische bediening houdt

Als The Quest in de jaren negentig was uitgekomen, had het niet misstaan in het rijtje Magic Carpet, Ultima en Heretic. Dit 3D-fantasiespel met zijn handgetekende antieke graphics kan niet tippen aan een spel als Skyrim, maar is voor de liefhebber een feest van verslavende herkenning. De liefhebber inderdaad, want voor gebruikers die niet smullen van The Lord of The Rings – de boeken, niet de films – of gewoon een spelletje voor tussendoor zoeken, is The Quest een verschrikking. Je moet lappen tekst doorploegen om de uitgebreide geschiedenis, politiek en rassen in het koninkrijk van Monares te leren kennen. De bediening is prehistorisch: met zes knoppen beweeg je en draai je rond in de wereld. De graphics zijn prachtig, maar je moet ervan houden. Als je The Quest een kans geeft, en dus een paar uur in het spel investeert, is dat de moeite waard. Het verhaal van een mysterieuze ziekte die de wereld bedreigt is spannend. Alleen zitten er net iets teveel haken en ogen aan om The Quest te kunnen waarderen voor wat het is: een prachtige game.