Syrië krijgt niets te zeggen over Maria

juttachorus0

De Syrische leraar en zijn vrouw hebben een kind gekregen. Hij staat buiten onder de beukenbomen bij asielzoekerscentrum Leersum te wachten met Maria op zijn arm. Ze is voor het eerst buiten. Op hun kamer hangt een slinger, de verpleegster heeft net een gehoortest afgenomen, de Palestijnse buurvrouw maakt warme melk voor de moeder.

Toen de Syrische leraar foto’s van de bevalling naar de familie in Damascus stuurde, van het ziekenhuis in Ede en het medisch team, vroeg zijn moeder bezorgd: „Kunnen jullie dat wel betalen?”

„We zijn arm”, antwoordde hij, „we hebben nog steeds geen verblijfsvergunning, maar ik zie hoe goed we verzorgd worden. Op een dag betaal ik het terug.” De vrouw van de leraar vertelt over haar zware bevalling. „Die had ik in Syrië in oorlogstijd niet overleefd.”

Dan komt het bericht binnen over de bedreigde Sylvana Simons, die nu volgens haar partij Denk beveiligd wordt. Het gezicht van de vrouw betrekt. Dit is de onverdraagzame kant van het Nederland waar Maria zal opgroeien, met vreemdelingenhaat.

‘Onze wereld is roze”, houdt de leraar nog even vol. Vannacht droomde hij dat hij met zijn dochter op de arm naar buiten liep, het Friese land op, in de richting van een kleine rivier. Er fladderden vlinders rond haar. „Kijk hoe mooi het is”, zei hij tegen haar.

Hij wijst op de tassen met babyspullen die ze van buurtbewoners kregen. Over de maker van het dreigfilmpje zegt hij: „Ik ken die rotte appels.” Hij werd op de vlucht in elkaar geslagen in Beiroet, hij werd uitgejouwd in Doetinchem.

baby

„Mensen zijn groepsdieren”, zegt hij. Hij heeft wat over Pim Fortuyn gelezen, dat die predikte: ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg. „Dat zijn sommige Nederlanders nooit vergeten”, zegt de leraar. „Ze zeggen iets te snel wat ze denken.”

Een ding is veranderd sinds de geboorte van Maria. De Syrische leraar en zijn vrouw hebben vertrouwen gekregen in de Nederlandse overheid. Hij is ervan overtuigd dat zijn gezin zich binnenkort Nederlands mag noemen. Sylvana Simons wordt beveiligd, de maker van het filmpje gearresteerd: „De overheid staat op tegen racisme”, zegt hij. In Syrië gooien ze de eigen bevolking de zee in.

Op de toppen van zijn vingers laat hij het geboortecertificaat van Maria zien. „Zij krijgt alleen de Nederlandse nationaliteit”, zegt hij. „Ik wil niet dat Syrië iets over haar te zeggen heeft.”

„Nou, nou”, twijfelt zijn vrouw. Zij vindt twee nationaliteiten „fancy”.

Jutta Chorus (j.chorus@nrc.nl) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.