Hij gaf zijn leven voor gruwelverslagen

Ziad Jammoul Hij deed zijn dagelijkse werk als verslaggever in Aleppo, toen hij er met zijn moeder dodelijk werd geraakt door een luchtaanval.

Het was alsof hij wist wat er ging gebeuren, zegt Dirar Khattab (30), over de boodschap die zijn vriend Ziad Jammoul (29) zaterdag op Facebook plaatste.

„U bent het nieuws uit Aleppo beu? Ik kan het u niet kwalijk nemen. Wij zijn het ook beu. We zijn uw gebrek aan menselijkheid beu.”

Toen hij gedood werd was Jammoul aan het doen wat hij al jaren doet: verslag uitbrengen van de bombardementen, de aantallen en namen van de slachtoffers verzamelen. Zondag werd zijn eigen naam aan de lijst toegevoegd.

2311buiziadjammal

Jammoul werkte niet voor de grote media maar via het collectief ‘Instant Reporting Team’ op Facebook. BBC-producer Riam Dalati omschreef Jammoul op Twitter als „een van de betrouwbaarste bronnen over de gruwel in Aleppo”.

„Ziads zwager was gewond geraakt bij een bombardement”, zegt een vriend in het Turkse Gaziantep die alleen geïdentificeerd wil worden met zijn Twitter-naam Putintin. „Ziad was samen met zijn moeder op weg om te helpen toen ze beiden gedood werden door een tweede luchtaanval.”

Putintin had vlak voor zijn dood nog contact met Jammoul.

„Ik wilde meer weten over een foto van een klein meisje met een gasmasker die hij op Facebook had geplaatst.”

Vreedzame activisten

Zijn vrienden omschrijven Jammoul als een van de vreedzame activisten die in 2011 betrokken waren bij de eerste betogingen tegen president Assad. Putintin: „Ziad was iemand die geloofde in een vrij Syrië en dat alle Syrische levens van belang zijn. Hij zei altijd: ‘Dit is niet voor ons maar voor onze kinderen en voor alle Syriërs’. Hij rapporteerde de luchtaanvallen van Assad maar hij was ook kritisch over de oppositiegroepen en hun misstappen.”

Jammoul was sinds kort zelf vader geworden; hij trouwde vorig jaar in Aleppo. Veel burgeractivisten zoals Jammoul zijn al lang vertrokken. Voor de bombardementen, of omdat zij zich buiten spel voelden gezet door de gewapende groeperingen. Jammoul weigerde te vertrekken.

„We hebben hem meermaals proberen te overtuigen om weg te gaan. Als het niet naar Duitsland was, dan toch naar Turkije”, zegt Khattab, die zelf in de zomer van 2015 via de Balkanroute naar Duitsland trok.

„Maar Ziad weigerde. ‘Dit is mijn familie, mijn buurt’, zei hij. ‘Ik wil de overwinning meemaken’.”

Oost-Aleppo

Sinds vorige week dinsdag wordt Oost-Aleppo onophoudelijk bestookt door het regeringsleger en haar bondgenoten. Er wordt ook intern gevochten tussen Nour al-Din al-Zinki en Fastaqim, allebei fundamentalistische groeperingen.

De ‘overwinning’ waarvan Jammoul droomde lijkt buiten bereik. De best mogelijke uitkomst voor Aleppo is nu een bestand waarbij strijders en burgers mogen vertrekken naar oppositiegebied elders in Syrië. Dat is eerder gebeurd in plaatsen als Homs en Daraya maar de tactiek is fel bekritiseerd als etnische zuivering.

Khattab hoopt dat zoveel mogelijk mensen zullen vertrekken uit Oost-Aleppo. „Anders staat hun enkel de dood te wachten. Ik denk dat duizenden burgers maar wat graag weg willen. Het probleem is dat de mensen geen vertrouwen hebben in de veilige corridors die het regime ter beschikking stelt.”

Jammoul zou nooit vertrokken zijn, denkt Khattab. „Mensen die heilig blijven geloven in de revolutie zoals Ziad kan je niet ompraten. Zij vinden dat er hogere principes zijn dan fysieke veiligheid.”