Recensie

Glen Hansard viert in Carré het leven van zijn muzikale voorbeeld Leonard Cohen

Concert Glen Hansard bracht bij de eerste van twee concerten in Carré odes aan Woody Guthrie en Van Morrison. Vanavond staat wederom in Carré.

Glen Hansard bij een eerder optreden. Foto Niccolò Caranti

Halve maatregelen bestaan niet in de wereld van Glen Hansard (46). De Ierse zanger met het uiterlijk van een strandjutter viert al een kwart eeuw de emotionele pieken en dalen van de Ierse ziel, bij zijn groep The Frames en als zanger/acteur in de films The Commitments en Once. Sinds 2012 voegde hij daar twee soloplaten bij, die evenzeer bol staan van Celtic Soul.

Bij het eerste van twee uitverkochte concerten in Carré was Hansard maandag het bevlogen middelpunt van een viering van al zijn muzikale bronnen en invloeden. Om te beginnen vierde hij het leven van de betreurde Leonard Cohen, wiens vaste gitarist en laudspeler Javier Mas was opgetrommeld om de hele avond met zijn lyrische snarenvibrato’s op te luisteren. Daarnaast werd het een emotionele hereniging met de speciaal ingevlogen zangeres Markéta Irglová, Hansards tegenspeelster uit Once. Voordat ze samen hun romantische ‘Falling Slowly’ konden zingen, nam Hansard het publiek mee op een bonte trip door een muzikaal landschap waarin Ierland altijd het warm kloppende hart vormt. Hij schuwt de doorleefde stemverheffing niet, ook al begon hij zijn nummers soms fluisterzacht. Zijn elfkoppig orkest had veel weg van een ouderwetse Ierse showband, met lieftalige violistes en fiere blazers. Hansard zong de sterren van de hemel in Cohens ‘Bird on the Wire’ en zijn eigen ‘My Little Ruin’, dat eindigde in georganiseerde chaos. In het zoete ‘Wedding Ring’ stapte hij naar achteren om trombonist Curtis Fowlkes als hartveroverend leadzanger de show te laten stelen.

Eerder in Antwerpen speelde Hansard Leonard Cohens ‘Famous Blue Raincoat’.

Glen Hansard bracht odes aan Woody Guthrie en Van Morrison, wiens ‘Astral Weeks’ hij dompelde in het snarengeweld van een akoestische triobezetting. Willy Wonka’s ‘Pure Imagination’ ging naadloos over in een verrassende versie van dEUS’ ‘Hotellounge’. Herenigd met de frêle Irglová eindige Hansard de volgepakte avond met een reeks duetten waarvan Leonard Cohens ‘The Fugitive’ koude rillingen door de zaal liet gaan. Zijn eigen ode aan de liefde ‘Her Mercy’ bracht hij met de meeste soul, op een avond die bijna topzwaar was van eerbetoon aan anderen.