Blogger Kate fileert lelijke Amerikaanse megahuizen

Ze schoten vroeger in Amerika als paddenstoelen uit de grond: de dure, enorme McMansions. Nu vindt iedereen ze lelijk. Dit blog legt uit waarom.

McMansion Hell/Kate Wagner

In Amerika is het een bekend gezicht: de zogenaamde McMansions, enorme huizen op piepkleine stukjes grond. Heb je ooit Cribs gezien, dan ken je ze wel: ze kosten miljoenen dollars, zijn gebouwd in de jaren ’80 en ’90 en ze staan vaak al jaren leeg. Veel Amerikanen verafschuwen de huizen, maar wát McMansions precies afschuwelijk maakt, daar komen ze niet uit. De Amerikaanse Kate Wagner begon er een blog over. “Ik wil uitleggen waarom deze huizen lelijk zijn.”

Op het blog voegt Wagner commentaar toe aan foto’s van McMansions. Ze wijst op onpraktische ramen, onnodige garages en mislukte dakkapellen, bewijs van het ontbreken van echte visie. De humor houdt de aandacht. Maar tegelijkertijd brengt Wagner haar uitleg met passie en kennis. Ze kan eindeloos praten over architectuur, blijkt uit een interview met NRC.

Frustratie

Wagner plaatste deze zomer de eerste foto’s. Gewoon uit pure frustratie over de huizen, omdat iedereen ze haat en toch niet kan plaatsen waarom. Het bleek een enorme hit. Drie maanden nadat het blog begon werd ze zelfs uitgenodigd om voor TedX Mid-Atlantic een college te geven.

Tekst loopt door na de foto:

McMansion Hell/Kate Wagner

McMansion Hell/Kate Wagner

“Wat McMansions lelijk maakt, is niet alleen de buitenkant”, schrijft ze in een uitgebreide email aan NRC. “Zelfs als je vindt dat ze er mooi uitzien, moet je erkennen dat ze het milieu kapotmaken omdat ze zoveel middelen opvreten en dat ze kenmerkend zijn voor de isolerende, zielloze buitenwijken.”

Ze vult sinds kort haar blog aan met achtergrondstukken over historische stromingen in de architectuur en de achtergrond van de opkomst van de McMansion. Ook die posts blijken in trek.

Slechte architectuur

Maar zijn die huizen écht lelijk? Dat is toch subjectief? Niet helemaal, zegt Wagner.

“Slechte architectuur zakt voor de Vitruvius-test. Volgens Vitruvius moest een gebouw drie dingen zijn: bruikbaar, duurzaam en mooi. Mooi is natuurlijk subjectief, maar die andere twee zijn simpel. McMansions zijn zo goedkoop gebouwd dat ze na vijftien jaar al versleten zijn. Zijn ze functioneel, bieden ze een schuilplaats, geven ze een plek om tijd door te brengen met je geliefden? Ze hebben zoveel onnodige ruimte dat de energierekening enorm hoog is. Bovendien leeft iedereen door de omvang van het huis in isolatie.”

Tekst loopt door na de foto:

McMansion Hell/Kate Wagner

McMansion Hell/Kate Wagner

Wagner is er van bewust dat ze met haar blog deel is van een lange traditie van architectuurkritiek. Ze noemt boeken als Bizarre Architecture van Charles Jencks. Ook is ze een enorm fan van het Belgische architectuurblog van Hannes Coudenys, Ugly Belgian Houses.

“Maar die huizen zijn juist uniek en dat vind ik fascinerend. McMansions zijn verschrikkelijk omdat ze allemaal hetzelfde zijn.”

Nederland

Het klinkt als kritiek die we in Nederland wel vaker over Vinex-wijken horen. “Herhaling is fijn voor veel mensen, maar in moderne architectuur haten we het meestal”, reageert Wagner. “Het probleem met overheidsprogramma’s [zoals Vinex] is niet lelijkheid, maar dat mensen geen inspraak hebben in hoe hun huis er uit komt te zien. We willen allemaal de stijl van ons huis kiezen, maar dat is een economisch privilege.”

Vorig jaar besloot bouwmagazine Cobouw een blik te werpen op wat lelijke architectuur precies is. Lezers van het blad verkozen het gemeentehuis van Hardenberg tot lelijkste gebouw van Nederland.

Tekst loopt door na de foto:

Foto Architekten Cie.

Gemeentehuis Hardenberg. Foto Architekten Cie.

“Gebouwen zoals dat zijn het product van de ego’s van architecten die niet op hun omgeving willen letten”, reageert Wagner droogjes. Om vervolgens uitgebreid in te gaan op de rol van kleine ramen in mensontwrichtend optisch bedrog. Architect Frank Gehry, sluit ze af, deed dat veel beter.

Lees hier het blog: McMansion Hell