Recensie

Tromp Percussie start uitgelaten met Steve Reichs’ minimal-klassieker

Tromp is een prestigieus concours en festival in Eindhoven. Zondagmiddag is de finale.

Foto Claudia Hansen

Je denkt dat je naar een reguliere uitvoering van Steve Reichs baanbrekende Music for 18 musicians (1976) zit te kijken.
De specialisten van Asko|Schönberg en Slagwerk Den Haag staan op het rokerige podium, en nog voor iedereen in de zaal zijn stoel heeft gevonden begint Joey Marijs op de marimba de puls te slaan die het hele stuk zal beheersen. Fedor Teunisse valt hem bij op de off-beat – een notoir lastige partij. De basklarinetten sputteren hun lage golven. De xylofoons en zangeressen zetten hun figuurtjes in. Dat klinkt allemaal erg goed.

Maar dan huppelt er een soort stop-motionpolonaise het podium op: een treintje mensen gooit om de paar passen hun handen in de lucht. Dit blijkt allesbehalve een reguliere uitvoering: choreograaf Sylvain Groud gaat zo’n honderd amateurdansers voor in een aanstekelijk fysiek commentaar op de muziek, en voor je het weet staat de halve zaal te dansen. Zelden klonk Music zo uitgelaten.

Met Reichs’ minimal-klassieker ging vrijdagavond Tromp Percussie van start. Behalve een prestigieus tiendaags concours voor solo-slagwerk is het tweejaarlijkse evenement ook een festival. Overdag strijden concoursdeelnemers om een plek in de finale, ‘s avonds kan het publiek luisteren naar superdrummer Han Bennink of een bewerking van Canto Ostinato. Zondagmiddag 27 november is de finale, met onder meer een nieuw kamerconcert van Wilco-drummer Glenn Kotche.