Recensie

Nieuw album Metallica voelt als een goed concert + bekijk alle video’s

Wie had dat gedacht? Er komt weer aantrekkelijke, bevlogen en snoeiharde thrash metal uit de handen van de band uit San Francisco.

Net nu Metallica definitief leek te zijn verworden tot een goedkoop mode-accessoire, ligt de focus weer op de muziek. Het vroege werk van de band is onmisbaar in de heavy-metal geschiedenisboeken, maar alles wat na hun vijfde, titelloze album kwam is omstreden. Ze verloren letterlijk hun wilde haren en vergrepen zich aan soms matige hardrock (Load, Reload) en mislukte pogingen tot vernieuwing (St. Anger). En hoewel ze op Death Magnetic uit 2008 nog wat strakke metal probeerden, misten die songs alle zeggingskracht en was de productie om te huilen. Om het maar niet te hebben over Lulu, het project met Lou Reed dat ze misschien nooit hadden moeten uitbrengen.

Snoeiharde thrash metal

Is de titel van dit elfde album een grap? Misschien, maar wel eentje waar ze mee wegkomen. Ze zijn in elk geval een beetje af van hun anti-internet imago, nadat ze gisteren alle nummers op YouTube met mooi geregisseerde video’s online zetten. Van de eerder vooruitgeschoven singles ‘Atlas, Rise!’ en ‘Moth Into Flame’ wisten we namelijk al dat er weer aantrekkelijke, bevlogen en snoeiharde thrash metal uit de handen van de band uit San Francisco kon komen.

Goed nieuws, maar het zette de fans een beetje op het verkeerde been, want het tempo op een groot deel van Hardwired ligt wat lager. Dat is niet zo erg, want ook in de wat langzamere songs zijn genoeg stampende, catchy riffs verstopt die op een prettige manier aan The Black Album (1991) doen denken.

Metallica heeft Hardwired opgebouwd als een goed concert. Het begint explosief, dan volgt een uitgesponnen, afwisselend middendeel met iets minder gas op de plank, en ze eindigen weer knalhard. De toegift, ‘Spit Out the Bone’, is met gemak het beste nummer dat ze in decennia hebben uitgebracht. Een vlijmscherpe headbanger waarbij James Hetfield het refrein zo hard uitspuugt dat je de spetters op je gezicht voelt. Wie had gedacht dat ze nog zo’n onweerstaanbaar nummer in zich hadden?

Metallica op bezoek bij Jimmy Fallon. De tekst gaat door onder de video:

Fris en hongerig

Onderweg naar die toegift is meer te genieten. In ‘Atlas, Rise!’ draaien de gitaren prachtig harmonieus om elkaar heen, Iron Maiden-esque bijna. Dat hoor je ook halverwege het wat langzaam startende, maar veelzijdige ‘Halo On Fire’. Rauwe energie zit in ‘Confusion’, met passende teksten over oorlog en shellshock, ‘ManUnkind’ heeft een suffe titel, maar rockt en is lekker bluesy, en ‘Dream No More’ is een stamper waarin Hetfield schmierend vanuit z’n tenen het monster van Lovecraft oproept: ‘Cthulhu awaken!’.

Tegen het eind zakt het iets in. ‘Here comes Revenge’ en ‘Am I Savage?’ bieden weinig aanvullende ideeën, en ook ‘Murder One’ de goedbedoelde maar vrij statische ode aan de eind vorig jaar overleden Lemmy Kilmister is weinig spannend.

Wat overblijft is niet alleen ‘goed vergeleken met hun vorige werk’, maar sterk op z’n eigen merites. De band klinkt voor het overgrote deel van Hardwired fris en hongerig. De solo’s van Kirk Hammett zijn geïnspireerd, James Hetfield is geweldig bij stem, je hoort het onverslaanbare enthousiasme in de bas van Robert Trujillo, en de drums van Lars Ulrich zijn lekker strak, zonder al te overgeproduceerd te klinken. De band laat op Hardwired… to Self-Destruct meer bezieling horen dan we de afgelopen 25 jaar hebben gehoord.

Alle video’s

De leden van Metallica staan bekend om de afkeer van internet. Dat komt grotendeels door hun gevecht met ruilnetwerk Napster. Metallica klaagde het bedrijf in 2000 aan vanwege copyrightschendingen. Veel fans voelden het als een mes in de rug: ze gebruikten het immers om de muziek van Metallica te verspreiden. Het is ironisch dat juist hun nieuwe plaat uitlekte. De band die nu probeert een beetje van hun jeugdige energie te hervinden is opnieuw slachtoffer van piraterij, daar moesten fans de afgelopen week om gniffelen. Maar het anti-internet imago is niet meer terecht. Gisteren bracht de band alle nieuwe nummers gratis uit op YouTube, elk met een unieke video. Bekijk ze allemaal hieronder.

Hardwired
De eerste single en video, die drie maanden geleden uitkwam. De regie is in handen van Colin Hakes & The Artist.

Atlas, Rise!
De derde single is opgenomen in wat de opnamestudio lijkt van Metallica, vol gehangen met parafernalia uit het verleden van de band. De video is gemaaakt door Clark Eddy. Hij werkte eerder met onder anderen Pitbull, Mumford & Sons, Ozzy Osbourne, Rihanna en Iggy Pop.

Now That We’re Dead
Deze eerste nieuwe video is geregisseerd door Herring & Herring, pseudoniem van modefotografen Dimitri Scheblanov and Jesper Carlsen. Ze werkten samen met Beyoncé, Gucci, De Beers, Ozzy Osbourne, Hillary Swank, Playboy, en veel meer. Ze namen nog twee video’s van Metallica voor hun rekening.

Moth into Flame
De tweede single, die in september uitkwam, kreeg een video van Tom Kirk, die bekend is van zijn werk met Muse.

Dream No More
Ook dit is een video van Tom Kirk.

Halo On Fire
Een video van fotografenduo Herring & Herring.

Confusion
Confusion gaat over post-traumatische stressstoornissen. De video laat dat zien met een verhaal van een soldate die terugkomt uit een conflictgebied, maar flashbacks houdt. De video is geregisseerd door Claire Marie Vogel, die eerder video’s maakte voor Deftones, Norah Jones en Iron & Wine.

ManUnkind
In deze video wordt de Noorse black metalband Mayhem gepersifleerd, inclusief varkenskoppen, omgekeerde kruizen en de papieren zak met resten van dode dieren, waarmee zanger Per ‘Dead’ Ohlin zich naar verluid op een concert voorbereide. De video werd geregisseerd door Jonas Akerlund. Hij drumde ooit bij de legendarische black metalband Bathory, en is bevriend met Metallica. Hij is op dit moment bezig met een film over de Noorse black metal scene, waarin Mayhem een grote rol speelt. De acteurs uit die film zie je in deze video, en ook het logo van Metallica in de clip is een persiflage op dat van Mayhem.

Here Comes Revenge
De enige video die is geanimeerd. Hij werd geregisseerd door Jessica Cope, die video’s animeerde voor onder meer Storm Corrosion, Steven Wilson en voor een korte film van Tim Burton.

Am I Savage?
Een kritische video op het afgestompte corporate kantoorleven, wederom geregisseerd door Herring & Herring.

Murder One
Dit nummer is een ode aan de vorig jaar overleden Motörhead-frontman Lemmy Kilmister - ‘Murder One’ was de bijnaam van de beroemde versterker van de zanger en bassist. In de video zie je Lemmy’s carrière in volle glorie: hoe hij uit Hawkwind werd gegooid (letterlijk), bij Jimi Hendrix aan de slag ging, en de hardste band ter wereld oprichtte: Motörhead. De video is geanimeerd door Robert Valley, die je kunt kennen voor zijn werk met Gorillaz.

Spit out the Bone
De afsluiter van het album is raghard, vilein en giftig. De video is idem dito, geregisseerd door Phil Mucci. Mucci staat bekend om z’n horror- en metalwerk. Hij werkte eerder met Monster Magnet, Opeth, High on Fire en Korn.

Lords of Summer
Dit is een extraatje. Het nummer staat alleen op de uitgebreide versie van het album, en is een remake van een nummer uit 2014. Ze brachten het toen uit als digitale single en als limited edition op vinyl. De video is een live opname, geregisseerd door Brett Murray.