Proces Wilders: je moet juist alles kunnen zeggen

Tv-recensie De media-aandacht voor het Wilders-proces valt wel mee, als je bedenkt wat er op het spel staat. Er gebeurt iets belangrijks: een politicus wordt vervolgd voor wat hij zegt.

Hoewel er niet zo veel van te zien was, stond de tv-avond weer in het teken van het strafproces tegen Kamerlid G. Wilders (PVV). In diverse rubrieken was kort te zien hoe de officier van justitie vijfduizend euro boete eiste wegens Wilders’ oproep tot „minder Marokkanen”. De PVV had een knullige actie met een spandoek in de Tweede Kamer, die door LuckyTV vakkundig werd weggezet.

Bekijk hier het filmpje van LuckyTV over het PVV-spandoek. De tekst gaat verder onder de video.

In Eenvandaag zei Elsevier-columnist Syp Wynia dat dit een politiek proces was, en hij vroeg zich af: „Is smakeloos ook strafbaar?”

Eigenlijk niet zoveel aandacht, als je bedenkt wat hier op het spel staat. Oké, het was de zoveelste dag van het proces, dus de meesten zullen gedacht hebben: we wachten wel tot de finale. Bovendien was de hoofdrolspeler niet aanwezig, waardoor het voelt als een concert van Normaal zonder Bennie Jolink. Maar toch, hier gebeurt iets belangrijks: een politicus wordt vervolgd voor wat hij zegt. Wilders zei zelf: „De hele vrijheid van meningsuiting – ook die van journalisten, voor de mensen, voor mij – staat op het spel.”

Deze mening werd bij Pauw vertegenwoordigd door Joram van Klaveren, het Kamerlid dat de PVV verliet om Wilders’ uitspraak. „Ik vond het niet kies”, zei hij. „Alleen vind ik niet dat degene die zo’n uitspraak doet, strafrechtelijk vervolgd moet worden.” Blijkbaar is dat geen gangbare mening, want Jeroen Pauw had drie tegenstanders tegenover hem gezet. Die vonden wat veel mensen zullen vinden: Wilders is te ver gegaan. Hij is de grens van de vrijheid van meningsuiting overgegaan.

De tekst gaat verder onder de video.

Wat Wilders en Van Klaveren over Marokkaanse Nederlanders zeggen, is weerzinwekkend, en ik geloof dat ze vooral van hun eigen vrijheid houden, niet die van de tegenstander. Toch ben ik het op dit punt met hen eens. Een vrijheid van meningsuiting met begrenzingen is namelijk geen vrijheid van meningsuiting. Het principe is juist dat je álles mag zeggen.

Het recht op vrije uiting is er niet ter bescherming van de nette dingen die redelijke mensen tegen elkaar zeggen bij een goed glas wijn. Die zullen niet snel bedreigd worden. Het gaat juist om de verwerpelijke uitingen. Het gaat erom dat je dingen mag zeggen die de mensen niet willen horen. Die uitingen moet je beschermen om een vrij debat te garanderen; de basis van de democratie. Schrijver George Orwell stelde: ‘vrijheid’ en ‘misbruik van vrijheid’ zijn identiek.

Ik dacht aan The People vs. Flynt, de film over Larry Flynt van het Amerikaanse seksblad Hustler, een verschrikkelijke klier die tot aan het hooggerechtshof vecht voor het recht om vieze blaadjes te maken. Succesrijk doet hij een beroep op het Eerste Amendement van de grondwet, dat in de VS de vrije meningsuiting beschermt, veel beter dan bij ons. Tegen journalisten zegt Flynt: „Als het Eerste Amendement een smeerlap zoals mij beschermt, dan beschermt het jullie allemaal.”

Redacteur Wilfred Takken vervangt deze weken Hans Beerekamp.