Mateloos talent trekt maten mee bij zuivering geweten

Biografie Thomas Dekker ‘Mijn gevecht’ is Dekkers afrekening met zijn carrière bij Rabo. Een boek over doping, seks en drugs. Oud-ploegmaten zijn furieus.

Foto Robin van Lonkhuijsen/ANP

Met alles en iedereen veegt oud-wielrenner Thomas Dekker (32) de vloer aan in zijn dinsdag verschenen biografie Mijn gevecht. Opnieuw, nadat hij in 2011 in het boek Schoon genoeg al een poging waagde zijn geweten te zuiveren door ‘alles’ over zijn dopingverleden te publiceren. De lezer van het jongste boek weet nu beter: Dekkers biecht was er vijf jaar geleden één voor de bühne – ‘Ik wilde de waarheid vertellen, maar wel een zo beperkt mogelijke’ – en niet meer dan een afspraak met zijn managers, in de hoop zich weer bij een wielerploeg aan te kunnen sluiten.

Dit keer geen halve waarheden, zeiden Dekker en auteur Thijs Zonneveld maandag aan tafel bij De Wereld Draait Door. „De afspraak was: alles komt erin.” Dat lijkt gelukt: niemand wordt ontzien. Zo lezen we over Steven de Jongh, Dekkers toenmalige ploegmaat, die hem bij een eerste kennismaking in het profpeloton op een gedeelde hotelkamer vraagt samen te masturberen. Later schrijft Dekker samen met De Jongh en Michael Boogerd op een feestje in Gent xtc en speed te hebben gebruikt. De Jongh is voor publicatie niet om een reactie gevraagd, twitterde de huidige ploegleider van Trek-Segafredo.

Boogerd, ooit als poster boven Dekkers bed, speelt een hoofdrol in het boek. Hij zou Dekker hebben aangezet tot gedrag dat de mateloosheid nogal eens voorbij ging. ‘Het komt niet eens in me op om nee te zeggen als Boogerd me vraagt of ik meega naar de hoeren’, liet Dekker optekenen. Samen geven ze voor duizenden euro’s uit bij bordelen en bestellen ze escorts. Terugblikkend oordeelt Dekker: ‘Boogerd is mateloos, net als ik. [...] Als hij traint, traint hij hard. En als hij drinkt, dan drinkt hij hard’.

Naast de uitspattingen met drank, drugs en vrouwen schrijft Dekker dat Boogerd hem in 2007 via een Sloveen hielp aan Dynepo, een synthetische variant van EPO, een middel dat de aanmaak van rode, zuurstofrijke bloedcellen stimuleert. Werd er een afwijkende bloedwaarde vastgesteld, dan moesten ze zichzelf via een infuus water toedienen, wat niet zelden leidde tot bloederige taferelen.

Lees ook Geagiteerde Van Nieuwkerk liet weinig ruimte voor gasten, de recensie over een uitzending van De Wereld Draait Door waar Thomas Dekker aanschoof.

Verboden cortisonen zouden Dekker en Boogerd hebben gekregen middels valse medische attesten, uitgeschreven door de Belgische arts Jan Mathieu, die dinsdagavond niet bereikbaar was voor commentaar. Boogerd zou Dekker tevens in contact hebben gebracht met de inmiddels veroordeelde Oostenrijkse ‘dopingmanager’ Stefan Matschiner.

Boogerd, die nog een dopingschorsing van twee jaar uitzit, gaf bij monde van zijn manager aan pas met een verklaring te komen na het lezen van het hele boek. Aan RTL Boulevard liet hij maandag weten zich niet te kunnen vinden in wat hij tot dan toe gelezen had. Boogerd zou voor publicatie van het boek niet om een reactie zijn gevraagd, al laat auteur Zonneveld weten dat de feiten „puntgewijs zijn voorgelegd” in „urenlange” gesprekken met Boogerd.

Ook Jacques Hanegraaf, Dekkers oud-zaakwaarnemer, zei dinsdag vooraf geen passages te hebben ingezien. Hanegraaf ziet zichzelf in Dekkers boek neergezet „als de kwade genius”. Hoofdstuk twaalf begint met een scène waarin Hanegraaf aan tafel bij de ouders van Dekker komt vertellen ‘dat er meer nodig is om de top te halen’. ‘Hij zegt: iedereen doet het. Het hoort erbij.’ Hanegraaf: „Waarom zou ik zoiets aan zijn ouders vragen, wat is daarvan het nut?” Volgens hem klopt er niets van Dekkers aantijgingen en daarom is hij bezig een rechtszaak tegen Dekker en Zonneveld voor te bereiden wegens laster en smaad.

Er passeren nog meer namen de revue. Dekker zou ploeggenoot Remmert Wielinga het Madrileense hotel hebben zien binnenlopen waar hij zelf zijn bloedzakken liet afnemen. Met Max van Heeswijk zou hij testosteronpleisters hebben geplakt en daags voor een koers de drug ghb hebben gebruikt. En ook de artsen van de toenmalige Rabobankploeg Geert Leinders (‘cortisonen-injecties’) en Jean Paul van Mantgem (‘EPO-schema’s’) speelden volgens Dekker een rol in zijn ‘grenzeloze’ gevecht tegen toch vooral zichzelf.