Column

De lege hand van Trump

presidentiële Ambtswoning

Presidenten houden ervan hun ambtswoning op eigen smaak te brengen. Wat mogen we bij Trump verwachten?

Portret

Een verdubbeling van de economische groei; honderdduizenden banen terughalen naar de VS; een door Mexico betaalde grensmuur. Dat gaat vast niet allemaal lukken. Wat meer binnen de mogelijkheden ligt, is het opnieuw inrichten van het Witte Huis.

Presidenten en hun vrouwen houden ervan de ambtswoning op eigen smaak te brengen. Zo liet Nancy Reagan alle kamers van het Huis in pasteltinten schilderen, én een in knalroze. Hillary Clinton hing een groot schilderij van Georgia O’Keeffe op en George W. Bush bracht zijn lievelingsschilderij A Charge to Keep in, van een verfomfaaide cowboy op een galopperend paard. Obama verving enkele portretten en landschappen door abstracte werken van onder meer Mark Rothko.

Maar nu Trump. Wat valt er te verwachten? Heel wat. Tenminste, als hij los gaat, zoals hij deed in de interieurs van zijn eigen huizen. De bovenste drie verdiepingen van Trump Tower op Fifth Avenue vormen een Versaillespaleis in de lucht, met veel, heel veel marmer, zuilen, vergulde Korinthische kapitelen, spiegels, plafondschilderingen en kristallen kroonluchters. Op foto’s van dat interieur (op websites te vinden met namen als ‘myfirstclasslife’) is zelfs een bekend schilderij te zien: De loge, van Pierre-Auguste Renoir. Maar zoals dat gaat bij huisbewoners die meer om interieur dan om kunst geven: het is een kopie. De echte hangt in de Coultaurd te Londen.

Trump wil geen geld aan kunst uitgeven. Dit tot groot verdriet van veilinghuis Christie’s, waar ze midden jaren tachtig eens alles uit de kast hebben gehaald om de zakenman over te halen iets van waarde te kopen. Tevergeefs.

Ook voor zijn bekendste portret, geschilderd door ene Ralph Wolfe Cowan uit Palm Beach Florida, betaalde Trump niet overdreven veel: 24.000 dollar. De prijs was van tevoren overeengekomen. Trump was niet erg tevreden over het resultaat, omdat zijn linkerhand niet was ingekleurd („Het was een schets in olie”). De miljonair bleef maar vragen wanneer Cowan het schilderij ‘af’ zou maken. In 2002, vijftien jaar later, heeft Cowan de hand alsnog ingekleurd. Voor 4.000 dollar. Cowan: „Trump houdt van afdingen.”