Het werkpak van Esther Boerma-Racké, hoofdpiloot Transavia

Wat draag je naar je werk? En waarom? Deze week Esther Boerma-Racké (44). Als hoofdpiloot op vluchten van Transavia vliegt ze soms in één dag op en neer naar Spanje of Berlijn. Staat ze daarna in uniform te tanken, dan gapen de mensen haar aan.

Foto Niels Blekemolen

Girlpower!

Toen Esther nog stewardess was, keek ze vaak naar de cockpit en dacht: „Ja, in de cabine drankjes uitdelen is leuk, maar die cockpit is toch waar het gebeurt.” Dus nam ze op een goede dag ontslag, en startte ze op eigen kosten een opleiding. Anderhalf jaar later keerde ze terug in het vliegtuig. Dit keer met drie brede gouden strepen op de schouders, als co-piloot. Inmiddels heeft ze er vier: Esther is hoofdpiloot. Ze is gezagvoerder op vluchten van Transavia.

In 1983 was de toepasselijk genaamde Cocky van Giessel, de eerste en enige vrouw die voor Transavia vloog. In 2016 zijn het er vijftig, maar veel passagiers vinden een vrouwelijke piloot nog steeds bijzonder. Vaak roepen vrouwen: „girlpower!”, wanneer ze Esther in de cockpit zien zitten. Andere passagiers denken dat Esther een stewardess is, zelfs al draagt ze haar pilotenuniform.

Vrouwelijke vormen

Dat pilotenuniform werd onlangs gerestyled. Esther was een van de zestien piloten die advies mochten geven tijdens het ontwerpproces. „Voordat de vraag werd gesteld had ik me al opgegeven”, lacht ze. Het vorige uniform vond ze vormeloos: een hobbezak. „Dat is niet aardig om te zeggen, maar zo was het wel.”

Haar voornaamste zorg was daarom het nieuwe uniform strak te krijgen. Een strakke broek en getailleerd jasje. En een blouse die rekening houdt met de vrouwelijke vormen. Het colbertje werd iets langer, zodat het de billen een beetje bedekt. „Voor de vrouwen die iets steviger zijn.” Ook kreeg de nieuwe overjas verwijderbare epauletten. „Op het vliegveld is het handig om herkend te worden als gezagvoerder. Maar als je op weg naar het werk ergens gaat tanken, dan wil je incognito zijn. Anders staat iedereen je zo aan te gapen.”

Bekijk ook het werkpak van Meesteres Manita: ‘Ik heb het altijd leuk gevonden om de baas te spelen’

Een soort superheld

Onlangs werd het nieuwe uniform getoond aan alle collega’s van Transavia. Vanaf december zal Esther haar nieuwe uniform dragen, met trots. „Het staat voor alles wat ik met mijn eigen doorzettingsvermogen heb bereikt.”

Ze vliegt naar bijna alle bestemmingen, altijd in een Boeing 737. Heel Europa kent ze inmiddels uit haar hoofd: de Pyreneeën zijn prachtig, het Oostblok is saai en Griekse vliegvelden zijn leuk om te landen. Op sommige dagen vliegt ze op één dag heen en weer naar Spanje of Berlijn, en staat ze om 3 uur ’s middags weer op het schoolplein om haar kinderen op te halen. „Oh ben je vrij vandaag?”, vragen de andere ouders dan.

Laatst hield ze een presentatie bij de buitenschoolse opvang van haar oudste dochter. Na afloop kwam de leidster naar haar toe: „Dit was bijzonder.” De vragen bleven maar komen. „Bij de brandweerman was dat toch anders geweest, denkt Esther. „Een piloot is een soort superheld.”