Recensie

Muziek voor onthoofde geliefden

Knallende akkoorden, een mannenkoor dat het Dies Irae-motief over de Dag des Oordeels inzet, smekende vrouwen begeleid door koperblazers die pruttelen als een buitenboordmotor: bloedstollend is het ‘Prose’ uit het eigenzinnige Requiem van Charles-Henri Plantade. Het werd in 1823 uitgevoerd om de dertigste sterfdag van de onthoofde Marie-Antoinette te herdenken, en verwijst stilistisch terug naar de barok terwijl er tegelijkertijd orkestrale effecten klinken (hoornglissando!) die de revolutionair Berlioz zal hebben gewaardeerd. Hervé Niquet en zijn Le concert spirituel geven een vlotte en indringende lezing, en koppelen Plantade aan het strengere Requiem van Cherubini: ooit geschreven om de dood van Marie-Antoinettes echtgenoot Lodewijk XVI te memoreren.