Recensie

Lenig verwoorde liedjes en bingo bij Katinka Polderman

Polderman is een van de besten in het liedjesvak. ‘Tiert Welig’ mist echter een kraker, waardoor de spanning wegzakt.

Foto Krijn van Noordwijk

Vorig jaar moest Katinka Polderman haar tournee afbreken vanwege haar zwangerschap. Nu haar zoontje is geboren, kan Tiert Welig alsnog in première. Maar, zegt ze, het komt niet zo goed uit, want ze is hondsmoe en komt nergens meer aan toe. De volgorde van de liedjes die ze gaat spelen, laat ze daarom bepalen door een bingomolen. De titels van de liedjes hangen genummerd aan een waslijn. Tijdens het draaien aan de bingomolen klinkt er vrolijke, Japanse robotmuziek.

De Kaandorpsiaanse air van opgewekte chaos waarmee Polderman deze kolderieke showconstructie uitvoert, geeft de liedjes de kans om te schitteren. Die liedjes staan centraal en Polderman prijst hun grote variatie in onderwerp aan: van moederschap tot jihadisme.

Ode aan de babyboomers

De 35-jarige heeft bewezen tot de besten in het liedjesvak te horen en ze schreef dan ook weer lenig verwoorde songs. Zoals een ode aan de babyboomers: „Ik voel tranen branden, puur van sympathie, ze worden al blij van een doosje Merci”, zingt ze, op karakteristiek slepende wijze, dwars door of net achter haar getokkelde gitaarmelodie aan. Geestig zijn de liedjes met de vraag waarom kinderen niet uit een ei komen en over mensen die in verbouwde droogdokken wonen.

Behalve gitaar en ukelele bespeelt Polderman een omnichord, waarmee ze een geëngageerde smartlap over vluchtelingen vertolkt: „Zeg kleine vluh-huchteling, al op je schui-huitje”. De waarschuwing dat het Westen geen paradijs is, is niet verrassend, maar Polderman werkt hem puntig uit, waarbij de gevaarlijke overtocht op de Méditerranée rijmt op het ongemak van vaststaan op de A2.

Maar wat Tiert Welig ontbeert, is een kraker zoals die over Nick en Simon in haar vorige programma. Gevoegd bij de eentonigheid van de bingo en de vlakke praatjes tussendoor, leidt dat ertoe dat gaandeweg de spanning ver wegzakt. Dat maakt Tiert Welig tot niet meer dan een tussendoortje.