Ze droeg nooit iets uit de winkel

Hoe word je wie je bent? De in Slovenië geboren Melania Knavs is de nieuwe first lady van de Verenigde Staten. Als student ging ze maar met drie of vier mensen om.

Door

Een sterke man. Een vaderfiguur. Macht en bescherming. Dat is wat Melania Trump, de toekomstige First Lady van Amerika, volgens de vrienden uit haar jeugd in Slovenië zoekt bij haar man Donald Trump. Een man die in veel opzichten doet denken aan haar vader, Viktor Knavs. „Toen ik zag met wie ze was getrouwd zag ik een aantal overeenkomsten”, zei Mirjana Jelancic, een jeugdvriendin van Melania uit Sevnica tegen Reuters.

„Ze hebben vergelijkbare kenmerken en hun gedrag komt overeen. Het zijn alle twee harde werkers. Ik denk dat ze een soulmate in hem heeft gevonden. Iemand bij wie ze zich veilig kan voelen.”

Viktor Knavs, slechts vijf jaar ouder dan zijn schoonzoon, was chauffeur voor de burgemeester van Hrastnik toen hij Melania’s moeder ontmoette in 1966. Later werkte hij in een winkel voor auto- en fietsonderdelen in Ljubljana (al noemt de Trump-campagne hem steevast manager van een autobedrijf) waar hij ook een appartement kocht in een van de eerste hoogbouwflats van de hoofdstad. Het was het appartement waarin Melania en haar zus Ines woonden toen ze gingen studeren.

Viktor, die lid was van de Sloveense Communistische Partij (niet actief, aldus de Trump-campagne), was veel op pad. Maar als hij thuis was, was zijn aanwezigheid voelbaar. Vrienden uit Melania’s jeugd noemen hem humorvol, luidruchtig en wilskrachtig. Jelancic: „Als hij een bar binnenloopt, kijken mensen om.” Daarnaast was de man dol op zijn Mercedes die hij onophoudelijke waste. De zelfverzekerde manier waarop Viktor, altijd in pak en das, zichzelf presenteerde doet Melania’s jeugdvrienden erg denken aan Donald Trump. En haar ouders’ relatie aan die van Melania en Trump. Jelancic:

„Viktor is de sterkste in de relatie. Amalija steunt hem. Ze is een fantastische vrouw en moeder.”

Ze hadden meer

Melanija Knavs werd in 1970 geboren in Novo Mesto en groeide op in Sevnica, een klein plaatsje met 4.500 inwoners aan de oever van de Sava-rivier in wat toen nog het Joegoslavië onder dictator Josip Tito was. Sevnia ligt op één uur rijden van Ljubljana en was vóór Melania’s huwelijk met Donald Trump vooral bekend vanwege het kasteel op de heuvel en de jaarlijkse salamiwedstrijd.

De familie Knavs had het goed, in tegenstelling tot veel landgenoten in het communistische land. Ze gingen op vakantie naar Frankrijk, Italië en Duitsland. En hun appartement was geverfd in verschillende kleuren. Blauw in de woonkamer, rood in de keuken en geel in Melania’s kamer. Verf die moeder Amalija, ontwerpster in een textielfabriek van de overheid, meenam van haar zakenreizen naar het buitenland. Net als de glossy modebladen die Melania, volgens haar jeugdvrienden, verslond. „Ze hadden meer dan anderen”, zei jeugdvriendin Jelancic tegen tijdschrift GQ.

Haar avonden spendeerde moeder Amalija achter de naaimachine om kleren voor haarzelf en haar twee dochters te maken. Vanaf het moment dat ze kon tekenen, schetste Melania haar eigen ontwerpen die haar zus en moeder voor haar naaiden. Ze maakte ook haar eigen sieraden. „Melania droeg nooit iets uit een winkel”, herinnert een jeugdvriend. Amalija, die standaard hakken droeg als ze haar dagelijkse gang naar de textielfabriek maakte, wordt door Melania’s jeugdvrienden omschreven als knap en altijd erg chic. Ook Melania was, toen ze eenmaal haar tienerjaren had bereikt, volgens middelbare schoolgenootje Petra Sedej altijd ‘perfect’. Foundation, mascara, blush, lip gloss. „Zelfs in de zomermaanden.”

Weg uit Slovenië

„Melania hield van mooie kleren en wist hoe ze ze moest dragen”, zei Jelancic die nu schoolhoofd is van Melania’s basisschool in Sevnica. „Het was duidelijk dat ze ooit in de mode-industrie zou gaan werken, al zei ze nooit dat ze model wilde zijn.” Net als haar zus Ines wilde Melania ontwerpster worden. Na de middelbare school meldde ze zich aan bij de opleiding architectuur aan de lokale universiteit.

Gedreven en serieus als ze was, was Melania niet geïnteresseerd toen fotograaf Stane Jerko haar in 1987 op straat spotte en uitnodigde naar zijn studio te komen. „School was het belangrijkste voor haar”, zei Jerko tegen GQ. Toch stond ze een week later op de stoep. Zenuwachtig en houterig voor de camera, maar ook „ijverig en gehoorzaam”. In 1992 behaalde Melania de tweede plek in een landelijke modellenwedstrijd. Voor haar vrienden uit die tijd was het duidelijk dat Ljubljana en Slovenië, dat een jaar eerder onafhankelijk was geworden en nog maar 2 miljoen inwoners had, te klein was voor haar. „Ze wist zeker dat er in Slovenië niks voor haar te halen was”, zegt een studievriend tegen GQ. „Ze wilde weg.”

Ze kapte haar studie na één jaar af en vertrok naar Milaan. In Italië ontmoette ze zakenman Paolo Zampolli die haar vier jaar later, op 26 jarige leeftijd, hielp de overstap naar New York te maken. Eenmaal daar bleek het een stuk lastiger om aan werk te komen dan in Europa. „Ze ging iedere dag naar audities en iedere dag lukte het niet”, zei Melania’s oude huisgenoot Matthew Atanian tegen GQ. (Volgens Melania vertelt haar portfolio een ander verhaal.) Het was Zampolli die haar in 1998 opnieuw op weg hielp met een uitnodiging voor een feestje in de Kit Kat Club. Het bleek de avond te zijn waar de aankomend president zijn oog op haar liet vallen.

Een loner

Het redelijk afgezonderde bestaan in Het Witte Huis dat Melania na 20 januari zal gaan leiden, ligt haar waarschijnlijk beter dan veel van haar voorgangers. Tot ze Trump ontmoette, was haar leven in New York weinig opzienbarend. Ze werkte ijverig aan haar lijf, at iedere dag zeven stuks fruit en liep met enkelgewichten door het huis. Als ze al met mannen uitging, meestal rijkere, industriële Europeanen herinnert haar huisgenoot zich, dan was ze snel weer thuis. Atanian:

„Ze ging niet naar dansclubs, ze ging om tien uur uit eten en was voor één uur weer thuis.”

Zelfs in haar studententijd, verkoos Melania een rustig avondje boven uitgaan. „Ze was erg op zichzelf, een loner”, herinnert fotograaf Jerko zich. „Na een shoot of een catwalk ging ze naar huis. Ze wilde geen tijd verspillen met uitgaan.” Studievriendin Sedej herinnert zich een rustig meisje. „Jongens in die tijd hielden van feestmeisjes. Dat waren wij niet.” In plaats daarvan zaten ze thuis waar ze sap dronken en wat kletsten. Andere kennissen uit die tijd noemen haar wat dat betreft een ‘beetje speciaal’.

„Ze was heel gelukkig met de twee, drie, vier mensen met wie ze was. Meer had ze niet nodig.”