Opinie

Verzoende Clinton wel genoeg?

De waan van gisteren – wekelijks opinierubriekje in 200 woorden

Onze democratie wortelt in de vreedzame overdracht van macht, sprak Hillary Clinton in haar concession speech. „Dat respecteren we niet alleen, we koesteren het.” Zo’n toespraak is volgens Paul Corcoran „een publieke plicht, voorgeschreven in een ongeschreven wet”. De politicoloog analyseerde de concession speeches van 1952 tot 1992 en formuleert in zijn artikel The rhetoric of defeat (1994) het belang ervan:

„De campagne wordt vaak beeldend beschreven als verwonding van het publieke lichaam, als burgeroorlog, de natie symbolisch verscheurend. Een breuk in de continuïteit van het publieke leven. Polariserend, en weerzinwekkend: lelijk, zoals George H.W. Bush zei. Om de breuk te helen is ieders hulp nodig. Dat begint bij het toegeven van de nederlaag. Aan de verliezer om de vijandelijkheden te staken, de vrede te verklaren en het eerste gebaar te maken ter herstel van de natie.”

Clinton sprak de hoop uit dat Trump „een succesvolle president voor alle Amerikanen zal zijn”. John McCain was in 2008 toegeeflijker. „Het Amerika van vandaag is een wereld verwijderd van de wrede, angstaanjagende intolerantie van die tijd”, doelend op oktober 1901, toen er schande werd gesproken van president Roosevelts diner met de donkere burgerrechtenadviseur Booker T. Washington. McCain: „Obama heeft iets groots bereikt voor zichzelf en zijn land.”

Eerder in deze serie:
Laat Groningen alsnog jubelen
Met Mieke Telkamp naar Mars
Kleedkamergeklets in 1991
Chaos in de klas van 1878