Ook een rat giechelt als je hem kietelt

Illustratie Irene Goede

Ha, stop, hahie, hou op, stop! Je kraait en probeert de armen van de kietelaar weg te duwen. Eigenlijk wil je dat het kietelen stopt. Maar waarom lach je dan zo hard?

Kietelen is raar. Want waarom kan je jezelf niet kietelen? En waarom kietelt het wel onder je oksels, maar niet op je elleboog? En waarom worden boze mensen nóg bozer als je ze kietelt?

Het zijn grote raadsels. Raadsels waar serieuze wetenschappers serieuze antwoorden op zoeken. Door ratten te kietelen.

Een gekietelde rat lijkt op een gekieteld mens. Aan de ene kant willen ze dat het stopt. Als je een rat op zijn rug legt en op zijn buik kriebelt, stribbelt het diertje tegen en krabbelt met zijn pootjes.

Maar als je dan echt stopt, rent de rat je kietelhand achterna. Hij wil méér gekieteld worden. En als het te lang duurt, hupst de rat rond op twee pootjes, als een konijn. Ongeduldige vreugdesprongen. Kom terug! Ga door!

Er is nóg een aanwijzing dat ratten kietelen leuk vinden. Ze lachen. Echt waar. Het rattenlachje is alleen zó hoog dat je het niet met je blote oren kan horen. Zelfs niet als je jong bent en nog goede oren hebt. Alleen met een speciale microfoon kun je het horen: het piepend gegiechel van een vrolijke rat.

Het rattenlachje is met een computer hoorbaar te maken. Luister maar:

Het rattenlachje is voor het eerst ontdekt bij jonge ratjes die stoeien. Als twee ratten stoeien, gooien ze elkaar op de rug en proberen ze elkaar zachtjes in de nek te bijten. En ze lachen, allebei.

Het meest kietelige plekje bij een rat is zijn buik, hebben twee Duitse onderzoekers nu ontdekt. Als ze dáár gekieteld worden piepen de ratjes van plezier. En ook op de rug kun je een rat goed kietelen. Maar gekriebel aan de staart? Daar vindt een rat niets grappigs aan. Ze blijven stil.

De onderzoekers probeerden ook ratten te kietelen op een hoog plateau of in fel licht. Dat werkte niet. Kietelen is niet leuk als je boos of bang bent.

De onderzoekers hebben zelfs een kietelplekje in het brein gevonden. Ze ‘kietelden’ de rattenhersenen met kleine stroomstootjes. De ratjes gingen lachen zónder dat er iemand in hun buikje porde.

Kietelraadsel opgelost? Nee, de Duitsers vinden kietelen nog steeds een mysterieus gevoel. Kietelen blijft raar.