Opinie

... keek ik naar de dieren en de dingen

Dan zou hij alleen maar verstandige woorden hebben gesproken tegen verstandige mensen en geen wereldmacht hebben verworven. Dus nu kan ik hem wel adviezen geven, maar mijn adviezen zijn beperkt bruikbaar.

„Vandaag moet ik voor de zoveelste keer het feit verwerken dat mijn land me haat”, lees ik op het blog van een Amerikaanse. Had Clinton de verkiezingen gewonnen, dan had ik op het blog van een ander exact hetzelfde gelezen. Het gevoel te worden gehaat, stuitert door de wereld. Met enig gevoel voor drama kan ik zeggen dat we leven in een tijdperk van desoriëntatie en dislocatie. Overal asielzoekers en nergens asiel.

Je kunt je suf analyseren, en dat doen we allemaal ook. Jaar in, jaar uit. Als beschouwer kun je er een mooie carrière mee opbouwen, met al die onbruikbare adviezen. Als ik Donald Trump was, zou ik dat allemaal niet lezen en proberen Amerika niet alleen groot maar ook een thuis te maken, door op z’n minst mijn eigen kiezers zelfvertrouwen terug te geven en rust.

Als Donald Trump mij was, zou hij vooruit kijken. De wereld kent immers nog andere scheidslijnen dan klasse, gender en etniciteit, en mondiaal is de mens in de minderheid. Online zijn meer dingen dan mensen actief. Dieren raken massaler gedesoriënteerd op aarde dan wij. Dingen en natuur: die gaan onze toekomst indringend bepalen. Maar, zoals ik al zei, met verstandig vooruitkijken word je geen president van Amerika.