Klimaat

Negatieve emissies

Met de huidige klimaatplannen stevenen we af op een opwarming van ruim 3 graden Celsius. We zullen ook broeikasgassen uit de atmosfeer moeten verwijderen, denkt Leo Meyer. Ook al voelen de meeste milieugroepen daar niets voor.

Foto AP

De wereld zit nu al op één graad opwarming en het ziet er bepaald niet naar uit dat die de meest stringente aanpak zal volgen. Zeker niet als Donald Trump in januari het Witte Huis betreedt. Hij ontkent het klimaatprobleem en wil meer kolen, gas en olie wil gebruiken. Hij had al aangekondigd zich terug te willen trekken uit het Parijse akkoord. De VS hebben dat weliswaar geratificeerd, maar een land kan drie jaar na de inwerkingtreding op 4 november 2016 aangeven zich terug te trekken, en dat wordt dan een jaar later van kracht, dus nog net binnen Trumps ambtstermijn.

Maar het is niet alleen de verkiezing van Trump die het behalen van de Parijse doelstellingen twijfelachtig maakt. In Parijs is afgesproken dat de wereld gemiddeld niet meer dan (ruim beneden) twee graden mag opwarmen ten opzichte van het pre-industriële tijdperk, met een streven om die opwarming tot 1,5 graden te beperken. Dat betekent dat de landen die het verdrag geratificeerd hebben (nu 103 landen, and counting) netto nul broeikasgassen uit zullen stoten in de tweede helft van deze eeuw.

Het bad gaat overlopen

Om een goede kans te maken op het behalen van die doelstelling – netto nul emissies- is het niet alleen nodig de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen, maar ook om broeikasgassen uit te atmosfeer te verwijderen. Het bad gaat overlopen en alleen de kraan dicht draaien helpt niet, er moet helaas ook gedweild worden. Want ook bij de meest stringente, wereldwijde aanpak van de broeikasgas-uitstoot gaan we volgens de meeste scenario’s over de 1,5 graad opwarming heen. De oceanen vertragen de opwarming, en met het sluiten van (vuile) kolencentrales zal de koelende werking door de luchtverontreiniging afnemen.

Met de huidige plannen van alle deelnemende landen stevenen we af op een opwarming van ruim 3 graden Celsius. Bovendien zijn niet alle maatregelen even populair. Met alleen energiebesparing, zon- en windenergie komen we er niet.

Om van het onvermijdelijke overschot aan CO2 af te komen is dus verwijdering van CO2 uit de lucht nodig, de zogenaamde negatieve emissies. Dat kan bijvoorbeeld met de combinatie van biobrandstof en afvang en opslag van CO2. Maar beide technologieën – gebruik van biomassa en ‘Carbon Capture and Storage’ ( CCS) zijn omstreden, en worden door de milieubeweging afgewezen. Zo staat er bijvoorbeeld in een rapport dat voor Greenpeace is gemaakt:

Op dit moment zijn negatieve emissies technologisch noch economisch haalbaar.

Onzin, zowel biomassa als CCS zijn bewezen technieken. Nederland zou voorop kunnen lopen door de nieuwste kolencentrales om te bouwen naar bio-kolen met CO2-opslag.

Is er dan internationaal nog redding mogelijk? Jazeker. Als de rest van de wereld (grote bedrijven voorop!) Trump onder druk zet om zich aan het Parijse akkoord te houden, en de milieubeweging een realistischer koers gaat varen. Sinds deze woensdag weten we dat niets onmogelijk is.

Blogger

Leo Meyer

Leo Meyer heeft een consultancy, ClimateContact. Eerder werkte hij voor het Planbureau voor de Leefomgeving en het IPCC, onder andere als hoofdauteur van het syntheserapport van AR5.