Avondje lekker zondigen met vlees – véél vlees

Restaurantrecensie Amsterdam Deze week eet Petra Possel bij Carbòn Zuid. “Even lijkt het of we in een geheime ‘mancave’ terecht zijn gekomen.”

Foto Tammy van Nerum

‘Een mix tussen een Amsterdamse bruine kroeg en een steakhouse”, zo omschrijft Carbòn zichzelf. Carbòn zat al een tijdje in de Van Woustraat, nu is er nog een filiaal bijgekomen aan de Amstelveenseweg. Inderdaad, zo bruin als een café maar zijn kan; buiten op het terras haardvuur en binnen oude lampen, donkere meubels en kaarsen, één brok warmte en gezelligheid. Een slimme zet van de uitbaters, dit concept, want veel mensen zijn de prijzige miniporties met schuimpjes, crèmes en laagjes zat en zoeken een tegenhanger van de serieuze groentenkeuken die opgeld doet. Vlees, véél vlees dus.

Even lijkt het of we in een geheime mancave terecht zijn gekomen. Bijna alle tafels worden bezet door groepjes mannen, veelal gekleed in sweater of onopvallend overhemd – dit is een strikt hipstervrije zone. Alsof het zo is afgesproken: dames, gaan jullie maar lekker elders wat in een groene salade prikken, wij gaan voor het echte werk! ‘Carbon’ betekent hier houtskool en de eyecatcher van deze zaak is dan ook de houtskoolgrill van een paar meter breed in twee hoogtes; de onderste met gloeiende kooltjes, de bovenste voor het nagaren.

Er komen royale houten planken met spareribs, steaks, côte de boeuf, ribeye, gepofte aardappels, frieten, coleslaw en hier en daar een geroosterde vis voorbij. De porties zijn groot, net als de eetlust van de mannen. Wij doen niet kinderachtig en gaan met de mannen mee; eerst nog een Hollandse garnalencocktail (14,50) en dan vlees: chorizo met chimichurri (7,50), ladysteak van toch nog 180 gram schoon aan de haak (17,50) met pepersaus (3,50) en een mix van spareribs en lamsrack (22,25), aangevuld met gepofte aardappel (4,-) en coleslaw (3,50).

Er zijn vanzelfsprekend flink wat bieren, maar we willen wijn: eerst een houtgerijpte chardonnay van Luc Pirlet (4,50) en een frisse Spaanse blend van sauvignon en verdejo (4,- ), dan stevige cabernet-syrah (6,50), goed bij het vlees.

„Zal ik een broodje brengen?”, vraagt de jongen die zich tijdens de avond tot een kundig ober ontpopt. Er wordt lekker brood met tapenade en kruidenboter gebracht, later zien we op de rekening dat we hier 5 euro voor neertellen. Mmm, deze verkoopmethode is niet aardig.

Lees ook: vorige week bezocht Possel Mr. Siam. “Heerlijke vegetarische salade en fijne noedels

De garnalencocktail komt in een stevig, kuipvormig slablad, een knipoog naar de klassieke coupe, en is goed gevuld met kleine, grijze garnalen en aangemaakt met fijn gesneden tomaat, appel, ui, citroen en uitstekende cocktailsaus. De chorizo is een flinke portie medium-pittige worstjes van de grill met geroosterd brood en knoflookolie, lekker. De steak van damesformaat heeft de perfecte cuisson, mooi rood, mals en fijn bescheiden gezouten. De pepersaus is niet naar onze smaak; wel lobbig, maar niet pittig genoeg. De spareribs zijn zoals spareribs horen, de lamsrack is ronduit heerlijk en valt bijna van het bot, zo in de smakelijke lamsjus met tijm. We informeren naar de slager, per slot van rekening meldt de website dat men louter met „ambachtelijke en eerlijke” producten werkt, maar de kok wil alleen kwijt dat het om Nieuwzeelands lam gaat. Beetje kinderachtig – alsof we aan bedrijfsspionage doen.

De coleslaw is goed knapperig en ruikt op een plezierige manier naar zweterige voetbaljongens na een wedstrijd. De aardappel is gevuld met stevige kruidenboter, de eerste bij het brood was van die smeuïge, verdunde crème. Deze bevalt beter: dit is boter. We eten alles op en nemen nog uitstekende crème brûlée met een bol ijs (7,-), een van de weinige huisgemaakte desserts.

Natuurlijk, ook wij willen meer groente en minder vlees op het bord en natuurlijk, ook wij wensen een betere wereld. Maar een avondje zondigen bij Carbòn doet wonderen. Zou het testosteron zijn dat ons parten speelt?