Ze kwamen voor een gebroken glazen plafond. Ze kregen Trump

Bij de Democraten

Aanhangers van Hillary Clinton togen dinsdag vol goede moed naar Manhattan. Voor het eerst zou een vrouw tot president worden gekozen. Ze kwamen bedrogen uit.

Foto AFP

Beteuterd staart Jacqueline Haas voor zich uit. Ze is 81 jaar en was dinsdag uit Massachusetts gekomen om voor het eerst een vrouw tot president te zien worden gekozen. „Nu vraag ik me af of ik dat ooit nog ga meemaken. We waren nog nooit zo dichtbij, en nu zijn we weer mijlenver teruggezet.”

Vlakbij, tussen de uitdunnende menigte Clinton-aanhangers, staat Molly Kirschenbaum. Ze is 18 jaar en heeft voor het eerst gestemd. „Ik kwam hier euforisch binnen, zeker wetend dat we zouden winnen. Ik was op geen enkele manier voorbereid op deze dreun.” Ze barst in tranen uit.

Twee vrouwen, aan het begin en slot van hun leven, waren dinsdag met duizenden andere Clinton-aanhangers naar een groot conventiecentrum midden in Manhattan gekomen om te vieren dat het glazen plafond met één klap aan diggelen zou worden geslagen. Ze hadden een slopende en vulgaire campagne achter de rug, maar de moeite zou worden beloond: Amerika was klaar voor een vrouwelijke president. Wat een vrolijke avond in New York moest worden, slaat al snel om als blijkt dat de eerste districten geteld zijn en blijkt dat Trump het bijna overal veel beter heeft gedaan dan Mitt Romney vier jaar geleden. Het enige waar deze avond echt voor geklapt wordt is wanneer Virginia behouden blijkt.

Niet boos op de FBI

Alle Democratische aanhangers kwamen hier met groot optimisme over winst. Gebaseerd op vrijwel alle opiniepeilers, campagne-experts en media. Maar nu het tegendeel gebeurd is, zijn ze niet zoals die peilers en deskundige op zoek naar een verklaring of een schuldige. Ze zijn niet boos op de FBI, die Clinton vlak voor de verkiezingen opnieuw aan een onderzoek onderwierp. Geven de schuld niet aan WikiLeaks, dat met de gehakte emails van campagneleider John Podesta liet zien hoe de Democratische partij Clintons strategie uitstippelde. Ze zijn zelfs niet woedend op Donald Trump, hun nieuwe president die ze een totale gek vinden. Ze zijn vooral geschokt door de omvang van zijn aanhang. „Iedereen dacht dat Trump een grap was, nu blijkt dus dat de helft van ons land zo denkt als hij”, zegt Kischenbaum.

Sfeerbeeld van correspondent Emilie van Outeren, vanaf de verkiezingsbijeenkomst van Hillary Clinton:

De sfeer is bedroefd, verslagen en verbijsterd, maar ook berustend. „Het is geen schok dat het Witte Huis na acht jaar Obama naar de Republikeinen gaat. Zo gaat dat meestal, en kijk naar het Congres en de kaart, het grootste deel van dit land is rood”, zegt Ramon Riviera. Hij is 35 en afkomstig uit Puerto Rico.

„De grote schok is dat het zo’n idioot als Trump is, die op geen enkele manier gekwalificeerd is om dit land te leiden. Maar we hadden meer moeten leren van de Republikeinse voorverkiezingen. Zijn eigen partij heeft hem en de witte haat waar hij voor staat onderschat, en wij blijkbaar ook.”

‘Ik leef in een Clinton-zeepbel’

Kirschenbaum heeft ze zeker genegeerd. „Ik denk dat ik het aantal mensen dat ik in deze campagne heb gesproken dat op Trump heeft gestemd op één hand kan tellen. Ik kom uit Los Angeles en ik studeer in New York. Ik leef in een zeepbel, waar iedereen denkt zo als ik. Nu komt binnen dat de meerderheid van dit land helemaal niet zo denkt. Dat we in een land wonen met mensen die vinden dat niet de ambitieuze, sterke vrouw in het Witte Huis hoort, maar een seksist.” Ze herpakt ze zich na haar tranen en zegt ferm.

„Ik heb er spijt van dat ik in deze campagne niet meer heb gedaan dan alleen mijn stem uitgebracht. Dit heeft me wakker geschud: hierom wil ik nu politiek actief worden.”

Om haar heen stroomt het conventiecentrum leeg voor de uitslag definitief is, de meeste Clinton-kiezers wachten de klap niet af. Clinton zelf kan deze ook nog niet onder ogen komen, want om twee uur ’s nachts verschijnt niet zij maar campagneleider Podesta op het podium om de laatste mensen naar huis te sturen.