‘Leven wij, New Yorkers, op een eiland?’

Verkiezingsavond in Harlem In de bekende zwarte wijk op Manhattan heerst ongeloof en verbijstering. “Weet je, ik geloofde de polls totaal niet, ik dacht, het loopt wel los, ik ben echt geschokt.”

Foto AFP

De emoties lopen hoog op in de kleine kamer in Harlem, de bekende zwarte wijk in New York. Vijf bevriende kunstenaars en intellectuelen, allen veertigers, volgen het nieuws op de voet en discussiëren fel. Aan het begin van de avond is gastvrouw Diedra Harris-Kelley nog optimistisch. „Onze eerste vrouwelijke president in het Witte Huis wordt vanavond gekozen. Misschien is niet iedereen het met haar eens, maar het is een mijlpaal!”

Als de uitslagen binnendruppelen wordt de sfeer gespannener en vooral grimmiger. Steeds vaker zijn ze in het voordeel van Trump. Er is ongeloof en verbijstering. „Weet je, ik geloofde de polls totaal niet, ik dacht, het loopt wel los, ik ben echt geschokt. Ik kan dit niet geloven”, zegt Harris-Kelley, als er weer een gunstige uitslag voor Trump binnenkomt. „Dit heeft zulke grote gevolgen, ook voor de zwarte gemeenschap.”

Een Trump-aanhanger herhaalt voor de camera van CBS een paar keer de Trumps slogan ‘Make America great again’. „Ze wil in feite zeggen: ‘we are making America white again’”, zegt Rich Blint sceptisch. Hij is hoogleraar Amerikaanse studies. „Veel zwarte Amerikanen ervaren dat zo, ook ik. Trump heeft de afgelopen maanden op alles afgegeven, mensen bedreigd en geïntimideerd, voornamelijk de latino’s en andere immigranten. Maar Trump is er ook niet voor de Afro-Amerikanen, hij is er alleen voor de witte Amerikanen. Waar staan wij zwarte Amerikanen in dit verhaal, vraag ik me af. Het is heel beangstigend.”

Sfeerbeeld van correspondent Nina Jurna. Tekst gaat verder onder de video:

Op Twitter wordt gezegd dat de Canadese immigratiewebsites exploderen. Mensen willen massaal informatie over het progressieve buurland dat historisch vaker als vluchthaven voor Amerikanen diende. „Ik ga nergens heen”, zegt Blint stellig. „Ik heb keihard gevochten voor dit land. Ik ben met weinig begonnen en heb mezelf opgewerkt. Dit is mijn land.”

Als duidelijk wordt dat er geen redden meer aan is, barst er een felle discussie los. Was dit te voorkomen geweest? Leven zij, de New Yorkers, op een eiland? „Kennelijk hebben we niet door wat er in de rest van ons land allemaal aan de hand is”, zegt Harris-Kelley. „Wij kunnen nog zo liberaal en vrijdenkend zijn in New York, de rest van Amerika trekt juist de muren op.”

En valt Obama iets te verwijten? „Er is misschien weinig zelfreflectie geweest, en we hebben als zwarte gemeenschap Obama niet willen bekritiseren en we zijn ook de dialoog niet aangegaan met zijn tegenstanders”, zegt Harris-Kelley. „We waren zo blij dat hij er eindelijk was. Dan ga je hem niet afvallen.”

Maar de strijd is nog niet voorbij, volgens de vrienden. Blint: „We kunnen nu niet lamgeslagen bij de pakken neer gaan zitten, integendeel. Wat we in de loop van de jaren voor elkaar hebben gekregen als zwarte gemeenschap, verworvenheden zoals de burgerrechten, een eerste zwarte president, dat geven we niet uit handen vanwege Trump. Dit is ook ons land, dus we zullen voor onze idealen blijven strijden.”