Eerbetoon aan de luxe jarenzeventigpop

Alicia Keys maakt op haar nieuwe album alles glanzend en weelderig, losjes en uitbundig. Verder deze week odes aan de psychedelische rock en disco van de jaren zestig en zeventig.

Drugdealer is de nieuwste incarnatie van Michael Collins, die eerder de namen Salvia Plath en Run DMT uitprobeerde. The End of Comedy heeft een sfeer van decadentie en languissant samenspel; gevat in een combinatie van muzikale klasse en verwijzingen naar de zelfkant. Nagenoeg zonder gitaar, maar met puntige koortjes, falsetzang, kraakhelder pianogebonk en een jubelende dwarsfluit brengt Drugdealer een eerbetoon aan de luxueuze producties uit de jaren zeventig, van Steely Dan of Todd Rundgren. De opbouw van ‘Theme For Alessandro’ en ‘My Life’ verraadt het streven naar de perfecte popsong. Hij paait met gesmeerde disco, met melancholisch trompetgeschal of een zwalkend orgel. Met een slaapkamerstem klinkt hij als de provocateur op een cocktailparty.