Column

Nog een keer kijken naar de dieptepunten van de campagne

Het laatste woord is nog niet gesproken over de opkomst van Trump en de rol van de media. ‘Nieuwsuur’ toonde hoezeer het bederf ook onze journalistiek heeft aangetast.

Twan Huys presenteert 'Nieuwsuur' live uit New York.

Nooit geweten dat Donald Trump een leerling en protégé was van advocaat Roy Cohn (1927-1986). Dat was de straatvechter met een boksersneus die McCarthy hielp bij zijn heksenjacht en in het toneelstuk Angels in America (gespeeld door onder meer Al Pacino en Hans Kesting) uitriep, toen hij aids bleek te hebben: „Ik ben niet gay, ik neuk alleen mannen.”

Van Cohn leerde de jonge Trump dat als je lang genoeg volhardt in een leugen, iedereen je zal geloven. Het is een van de vele interessante weetjes in de lange documentaire The Choice 2016 (2DOC/VARA) die op de valreep presidentskandidaten Trump en Clinton uitgebreid portretteerde.

Nu is alles wel gezegd en gedaan, helpers weg en tijd voor de laatste ronde. Hoe het ook zal aflopen, het laatste woord is nog niet gesproken over de vraag hoe de vermenging van politiek en entertainment, de bloeddorst van de media en het meesterschap van Trump in het bespelen van de onvrede tot deze monsterlijke strijd kon leiden.

Tekst gaat verder onder de video

Het is geen Amerikaans gegeven. Het inhoudelijk gehalte van de verkiezingsdebatten was zeker niet lager dan dat van recente Nederlandse tegenhangers. Alleen ontbraken die passages veelal in de samenvattingen.

En als je dan denkt dat het nu tijd wordt deze pagina om te slaan, komt Nieuwsuur (NOS/NTR) in een speciale uitzending, live uit „onze studio in New York”, nog eens aantonen hoezeer het bederf ook onze journalistiek heeft aangetast.

Twan Huys, altijd in zijn nopjes in de hoofdstad van de wereld met uitzicht op echte wolkenkrabbers, ontving twee voorstanders van Trump en twee van Clinton. De eerste twee bleken dames van de website PolitiChicks.com, onder wie soapactrice Morgan Brittany uit Dallas. Trump was niet hun eerste keuze, maar ze schaarden zich toch achter de Republikeinen: „Je wilt nu eenmaal auto’s en geld!” Ook concludeerde Brittany dat die hele zaak met de FBI „niet goed voelde.” Ze werd niet verder bevraagd, ook niet toen ze stelde dat Hillary Clinton een door en door corrupte kandidaat was.

Dan was er een mevrouw van het comité Republikeinse Vrouwen voor Clinton en een „professor uit Princeton” (naar later bleek een historicus), die ook huisvriend was van de Clintons. Openingsvraag van Huys: „Wanneer heeft u voor het laatst gelachen om een grap van Hilary Clinton?”

Zo ging dat maar door, ook met een auteur van een boek over Hillary en een auteur van een boek over Donald: „Laten we nog even kijken naar de dieptepunten van deze campagne.” Of de deskundigen misschien wisten hoe het zover had kunnen komen.

Het dag in dag uit oplepelen van de pittigste fragmenten uit wat Huys „een zinderende en vooral ook smerige campagne” noemt, heeft er misschien wel iets mee te maken. Elke televisiemaker die zijn eigen rol daarin niet ter discussie stelt, levert feitelijk een beschamende prestatie.