Column

De melkboer is weer cool

Na de scharensliep en de dorpsomroeper stierf uiteindelijk ook het eerzame beroep van melkboer uit. Uw verswinkel aan huis legde het af tegen de supermarkt. Ik groeide op in een dorpje waar maar liefst twee SRV-mannen rondreden – ze hadden als rivaliserende drugsbendes de straten onderling verdeeld – en koester daarom nog altijd warme gevoelens voor de types die in hun koelwagens weer en wind trotseerden.

Het goede nieuws: de melkboer is weer helemaal terug. Sinds een paar weken rijden bij mij in de straat witte elektrische karretjes met zuivel en verswaren. Ze zijn van Picnic, een supermarkt-app waarmee je boodschappen kunt bestellen die de avond daarop aan huis worden gebracht. Picnic begon in Amersfoort en is nu actief in een paar Utrechtse steden en Almere.

Picnic wil concurreren met de bezorgdiensten van Albert Heijn en Jumbo en rekent daarom geen bezorgkosten. Ook het minimale bestelbedrag (25 euro) is lager dan gebruikelijk. Hoe krijgen ze dat voor elkaar? Door de logistiek af te kijken bij de aloude melkboer. Die blijkt in de 21-ste eeuw nog behoorlijk effectief te zijn. Zeg maar gerust disruptive.

De Picnic-karretjes – er zijn nu een stuk of zeventig – rijden vaste routes. Zo’n bus-systeem is goedkoper uit te voeren dan de ‘taxi-aanpak’ van bezorgdiensten die naar elk denkbaar adres rijden. Picnic levert dus niet in elke straat, maar breidt uit als voldoende gebruikers zich via de app hebben gemeld.

Als een echte melkboer heeft Picnic een kleiner assortiment dan je in de gewone supermarkt vindt. Het welkomstcadeau is ook wat zuinigjes; een klef appeltaartje dat je je ergste vijanden nog niet durft voor te schotelen. Toch is Picnic aan de deur beter dan door een gure herfststorm naar de supermarkt fietsen.

De Melkboer 2.0 komt niet ’s ochtends langs, maar ’s avonds, rond etenstijd. Vanaf een uur of vier gaan de runners – meestal bijklussende studenten – op pad, nadat ze hun wagentje met kratten in de juiste volgorde hebben geladen. Je kunt vanaf dat moment de runner volgen op de Boodschappenradar, à la Uber.

Picnic is een moderne start-up maar wil het ‘gevoel van de melkboer’ uitstralen, legt een medewerkster aan de telefoon uit. „We hebben direct contact met de klant – dat maakt het persoonlijker.”

Heel persoonlijk zelfs. Bij de eerste bestelling belde mijn Picnic-runner in paniek op, omdat hij verdwaald was: Leidsche Rijn is de Bermudadriehoek van Utrecht en zijn elektrische karretje zat klem, ergens tussen de busbaan en het fietspad. Ik sprong op de fiets om mijn melkboer te bevrijden en veilig naar huis te loodsen. Ach, zo kom je nog eens buiten.

Marc Hijink bespreekt de laatste ontwikkelingen in tech.