Beetje chillen én de vogeltjes met rust laten

Reportage Strandtenthouders

Het Rijk hoopt strandtenthouders achter het pact te krijgen om de kust vrij van bebouwing te houden. Met pingpongballen.

Foto: Merlin Daleman

„Wie is er nú al onder de indruk?” In het Inspirium in Breda gaan tientallen handen de lucht in. De gastheer op het podium, ook met zijn hand omhoog, is enthousiast. „En we zijn nog maar net begonnen!” Door de volle zaal gaan serveersters met koffie en tompoezen. Twee mannen in donkerblauwe truien pakken de bekertjes aan. „Wat is dit, koffie?”, zegt de linker. „Doe mij maar een wit wijntje, droog!” Gelach. De rechter: „Maak er anders een flesje van!” Nog meer gelach.

Het is een jaarlijks evenement voor strandtenthouders: de inspiratiebeurs van brancheorganisatie Strand Nederland. Hier maken de exploitanten kennis met het nieuwste van het nieuwste in hun branche. Er zijn barbecuedemonstraties, snackproeverijen, stands met regenbestendige kussens. Er zijn workshops over ‘cocktailbeleving’ en ‘shared dining’, er is een cursus ‘gratis publiciteit’ van Haags raadslid en oud PVV-Kamerlid Richard de Mos.

Nationale visie

Dit jaar is er ook een workshop van het ministerie van Infrastructuur en Milieu. Drie ambtenaren komen de strandtenthouders vertellen over het kustpact dat het ministerie twee weken geleden presenteerde: een nationale visie op kustbebouwing en exploitatie, die vooral het leeghouden van het strand en het inperken van bebouwing benadrukt. Buiten de reeds bebouwde gebieden moet geen nieuwe recreatiebouw komen, zo stelt het pact.

Foto: Merlin Daleman

Foto: Merlin Daleman

Inzet van de workshop is de handtekening van Strand Nederland: de branchevereniging hoopt de achterban zo ver te krijgen het kustpact te steunen. De andere betrokken horecaorganisaties – Recron (recreatieparken), Koninklijke Horeca Nederland en Hiswa (watersport) – besloten eerder het pact niet te ondertekenen en daarmee het gesprek met het ministerie af te kappen. Strand Nederland wil dat anders doen, zegt voorzitter Stephan van der Stee. „Als we als branche willen meebeslissen over de precieze invulling van het pact, moeten we ons niet afkeren van het ministerie, maar juist meewerken en meepraten. Zo komen we ergens.”

Moderne strandgangers

Maar de aanwezige strandtenthouders zijn veelal niet zo te spreken over het pact. „De economische belangen zijn nergens vertegenwoordigd”, klinkt het tijdens de workshop van het ministerie. „Dit is een plan van ambtenaren en vogelaars.” „Wij mogen nog geen hutje op het strand bouwen, maar de overheid zet wel driehonderd windmolens voor mijn uitzicht.”

„Weet je wat het is”, zegt Jaco Duvekot, eigenaar van twee strandtenten in Domburg, na de workshop, „de strandbeleving is in Nederland ontzettend veranderd de afgelopen jaren. Vroeger ging je ’s ochtends naar het strand, deed je een ijsje en een frietje, en ging je om vijf uur weer naar huis. Dat is nu anders. Veel mensen komen na het werk nog aanzetten en willen dan nog de hele avond blijven. Daar moet je als strandtenthouder iets mee.” „Moderne strandgangers willen loungen en chillen”, beaamt zijn collega Alex van der Brand, eigenaar van een strandtent in Kamperland.

Foto: Merlin Daleman

Foto: Merlin Daleman

Precies dat loungen en chillen willen strandtenthouders faciliteren, met „state of the art toiletten” bijvoorbeeld, en goede verlichting bij de strandopgang voor de laatkomers. „Maar dat mag dan weer niet”, zegt Duvekot, „omdat een of ander zeldzaam vogeltje last heeft van het licht.” Van der Brand: „Voor dat ene vogeltje hebben dan dus vijftig mensen hun poten gebroken.”

Pingpongballen

Niet alle strandtenthouders zijn zo fel. Dominique Bernsen bijvoorbeeld, eigenaar van een strandtent aan het Haagse Zuiderstrand, zegt wel voorstander te zijn van een einde aan de „wildgroei aan beleid” waar strandtenthouders mee te maken hebben. „Anderzijds moet je ook overleven, natuurlijk. En daarbij is vernieuwen en verbouwen ook belangrijk.” Voor Bernsen is dat vernieuwen trouwens sowieso niet echt aan de orde: zijn strandtent staat in een natuurgebied. „Dus ik heb sowieso altijd te maken met mensen die overal tegen zijn.”

Bij de uitgang van de ministerie-workshop kunnen alle aanwezigen voor of tegen het kustpact stemmen door pingpongballen in een kartonnen ja- of nee-bak te gooien. Bernsen weet nog niet naar welke kant zijn pingpongbal zal gaan. Van der Brand en Duvekot houden alles ondertussen nauwlettend in de gaten. „Volgens mij zag ik iemand van Strand Nederland net drie ballen bij ‘ja’ naar binnen gooien.”

Aan het eind van de dag telt Van der Stee de pingpongballen. Van de dikke honderd mensen die de workshop hebben bijgewoond, hebben er tweeënvijftig gestemd: zeventien tegen het pact, vijfendertig voor. „Mevrouw Clinton zou er blij mee zijn”, zegt Van der Stee. Strand Nederland zet nog niet meteen de handtekening onder het pact: Van der Stee gaat eerst nog in gesprek met lokale strandtentverenigingen. „Maar dit is zeker een goed begin.”