Amerika mist de first family nu al

Diederik van Hoogstraten ontmoet regisseur Richard Tanne. In zijn romkom ‘Southside with You’ praten twee verliefde twintigers, Barack en Michelle Obama, in zijn roestende autootje over racisme.

diederikvanhoogstraten0

Soms vreest Barack Obama dat hij in Washington zal wegkwijnen „als oude man met eindeloze verhalen en een te ver opengeknoopt overhemd”. Obama in een tv-interview: „Je moet oppassen dat ze niet gaan zeggen: wie is die kerel toch?”

Zijn sentimenteel getinte zelfspot is begrijpelijk nu de finishlijn zichtbaar is; 20 januari vindt de presidentiële inauguratie plaats. Maar The First Family wordt al gemist terwijl ze er nog is. Met hun coole klasse, intelligentie en zelfbeheersing lijken Barack en Michelle Obama in niets op hun voorgangers en opvolgers in het Witte Huis. Dat blijkt ook uit een film die afgelopen weekend werd vertoond op het Amsterdamse Da Bounce Urban Film Festival, maar hopelijk nog een bredere release krijgt in Nederland.

Southside with You is een chronologisch verhaal over een eerste date. Het is zomer 1989 in Chicago. De twintigers praten over racisme en lachen om elkaar, op straat en in zijn roestende autootje. Ze eten ijs en gaan naar de film. We zien een jong paar verliefd worden. Hij eerst, dan zij.

In de fictieve film, gebaseerd op de bekende feiten over hun eerste ontmoetingen, komt Barack slim en een beetje arrogant over. Michelle is ook slim, en warmer – redenen waarom de First Lady altijd populair is gebleven, ook als steunpilaar van Hillary en felle critica van Trump.

Eigenlijk is Southside with You een soort intellectuele romkom. „De politiek mocht geen rol spelen”, zegt regisseur Richard Tanne als we hem spreken na een openluchtvertoning in Hollywood. „Ik wilde een film maken over en voor Amerikanen, los van de giftige politiek.” Na de gratis drank zwijmelde het opvallend etnisch-gemengde publiek weg bij Southside with You. Een staande ovatie volgde. Tanne denkt dat de waardering ook een reactie is op de campagne. Tegenover het seksisme en raciaal getinte ongemak vertelt de film een klein verhaal over jonge liefde en hoop. „De karakters praten op een nieuwsgierige, genuanceerde manier. Laten we onthouden dat we een ‘eerste echtpaar’ hebben dat zo met elkaar omgaat.”

Zo is de film in Amerika op een perfect moment te zien: als illustratie van de ontluikende Obama-melancholie.