Recensie

Aliens versus linguïsten

Even lijkt Arrival een vrome les te worden over de angst voor het onbekende, maar de film heeft een troef in de mouw: het draait om beleving. ●●●●

Het is snel gegaan met Denis Villeneuve. Vijf jaar geleden wandelde hij nog bedeesd rond op het filmfestival van Rotterdam om zijn melodrama Incendies aan de man te brengen, inmiddels figureert de hyperactieve Canadees in de top van Hollywood met speelfilms in de categorie ‘elevated genre’: genre met diepgang. Na gijzeldrama Prisoners, arthousethriller Enemy en actiefilm Sicario filmt hij nu het vervolg op Blade Runner.

Daar kon de slimme sciencefictionfilm Arrival kennelijk nog wel even tussendoor: weer zo’n fris en consistent gestileerde film met een rafelrandje. In Arrival landen twaalf onheilspellende zwarte eieren op aarde, of beter, ze blijven er vlak boven zweven. Paniek alom: wat willen de aliens? Het probleem is communicatie: het blijkt moeilijk een gemeenschappelijke taal te vinden met enorme octopussen – sorry: heptapods – in een vliegend aquarium.

Linguïst Louise Banks (Amy Adams), depressief door het verlies van haar dochtertje Hannah, moet voor een doorbraak zorgen. En dat doet ze, maar met de communicatie komen de misverstanden. China, met Rusland in het kielzog, wordt nerveus van de aliens, de Amerikanen trachten de vrede te bewaren, want zo zijn ze.

Taal als redding van de mensheid: in Arrival speelt de bèta-wetenschapper (Jeremy Renner) grappig genoeg slechts een bijrol als het vriendje van de linguïst. Even lijkt het een vrome les te worden over de angst voor het onbekende en dat een beetje liefde, begrip en vertrouwen het universum tot elkaar brengen. Maar Arrival heeft een troef in de mouw: het draait om beleving. En dat is iets anders, zo ontdekken we in de filosofische ontknoping die met al zijn fatalistische en melancholieke implicaties erg veel stof tot nadenken biedt. Dat Banks’ dochter Hannah heet, een palindroom: het blijkt geen toeval.

Lees het interview met regisseur Denis Villeneuve: ‘Of de film echt geslaagd is, weet ik zelf nog niet’.