Recensie

Gelders Orkest bewijst met Brahms zijn bestaansrecht

Dirigent Manacorda etaleerde een sterk en responsief gevoel voor dosering, zodat het orkest haar nooit overstemde

Archieffoto van het Gelders Orkest.

Het Gelders Orkest blijft zelfstandig – voorlopig althans. De gedwongen fusie met het Orkest van het Oosten werd in september op de langere baan geschoven, toen de minister extra geld voor cultuur vrijmaakte. Wel zullen de orkesten gezamenlijk programmeren. In een voor tweederde bezette Vereeniging liet het Gelders Orkest horen dat het in ieder geval in artistiek opzicht absoluut bestaansrecht heeft.

Chef-dirigent Antonello Manacorda paarde zwier aan precisie in een heerlijk Brahms-programma. Met violiste Biaba Skride had het orkest een wereldster geëngageerd voor het populaire Vioolconcert. Zij stelde niet teleur. Skride bezit een elegante, maar ook robuuste toon en maakte behalve met een intense cadens en zinderend passagewerk vooral indruk met haar loepzuivere flageoletten en prachtig bedachtzaam pianissimo. Manacorda etaleerde een sterk en responsief gevoel voor dosering, zodat het orkest haar nooit overstemde. Hij wist effectief geestdriftige orkestinzetten met behoud van energie terug te schroeven in volume, zodat nuances en details volop de ruimte kregen.

Voor Brahms’ Vierde symfonie koos Manacorda in het openingsdeel een rustig tempo, zodat de door fluwelige strijkers gedomineerde orkestklank optimaal tot zijn recht kwam . Erg mooi was de ingehouden gonzende pedaaltoon van de blazers aan het einde van het Andante. Het afsluitend Allegro was niet alleen vurig, maar kende een fascinerende, bijna abstracte opbouw, waarin het orkest Manacorda met grote nauwgezetheid volgde.