De lange, lange weg van Marvin Zeegelaar naar Oranje

Marvin Zeegelaar De opvallendste speler in de Oranje-selectie is een 26-jarige back die bij Excelsior niets moest hebben van verdedigen.

Foto Jerry Lampen/ANP

Je zou het niet verwachten, maar de speler die zich maandag voor het eerst mocht melden bij Oranje omdat hij zo goed verdedigt, had als linksbuiten van Excelsior juist daar een broertje dood aan. Volgens trainers die daar in 2010 met hem werkten, vond Marvin Zeegelaar (26) het al te veel moeite om in de weg te staan. Gesprekken met zijn moeder en zaakwaarnemer waren vruchteloos. Conclusie na een halfjaar: ongeschikt voor profvoetbal.

Het is daarom dat er nu met enige verbazing wordt gereageerd op het gegeven dat de huidige speler van Sporting Lissabon deze week mogelijk zijn debuut maakt bij het Nederlands elftal, nadat hij vrijdag al als de meest verrassende naam in de selectie werd beschouwd. Zelf kon hij het ook niet geloven, zei hij tegen de NOS bij zijn aankomst in Hotel Huis ter Duin. „Ik ben al zo lang weg uit Nederland en heb nooit in de picture gestaan.”

Anders dan de meeste spelers die bondscoach Danny Blind voor de interlands tegen België vriendschappelijk) en Luxemburg (WK-kwalificatie) selecteerde, bewandelde Zeegelaar een andere weg voordat hij zich in Noordwijk mocht melden. De voormalige jeugdspeler van Ajax voetbalde twee jaar in Turkije bij het onbekende Elazigspor, speelde 13 minuten in een half jaar bij de Engelse tweededivisieclub Blackpool en voetbalde daarvoor nog in de vierde divisie van Spanje, in het tweede elftal van Espanyol.

Niet bepaald het voortraject van een Oranjeklant. Eerder dat van een nomade die hoopt dat het elders beter is dan waar hij was.

Eens had hij een andere status. Een Amsterdams talent dat de potentie had om basisspeler in het eerste elftal van Ajax te worden, mits hij zij n uiterste best bleef doen om alles eruit te halen. Snel en handig, creatief aan de bal. Bij zijn debuut voor Ajax bij FC Volendam in november 2008 stuurde hij met een fraaie schijnbeweging linksback Gerry Koning de Dijk op.

Klassieke linksbuiten

Zeegelaar was wat Ajax-scouts in zijn jeugd bij het Amsterdamse OSV al zagen: een klassieke linksbuiten. Dribbelen, achterlijn halen, voorzetten. Wel liet Ajax hem eerst rijpen bij FC Volendam. Wie weet zou het heen-en-weer-reizen hem mentaal sterker maken.

Eenmaal bij Ajax trok de toenmalige A-junior veel op met Gregory van der Wiel. Hun valkuil was dezelfde. Twee grote talenten, maar met name in hun tienerjaren misten ze de juiste instelling. Zoals het bij Van der Wiel nodig was om hem voor minimaal een jaar naar Haarlem te sturen, miste Ajax ook bij Zeegelaar de juiste mentaliteit. Hard trainen vond hij moeilijk op te brengen, gaf hij zelf meermaals te kennen.

En dat merkten ze ook bij Excelsior. Zeegelaar zou daar eredivisie-ervaring opdoen nadat hij bij Ajax in twee seizoenen slechts 217 minuten in de hoofdmacht speelde. Maar in plaats daarvan overwoog Excelsior de gehuurde speler na anderhalve maand terug te sturen. Bij een club waar iedereen elke dag beter wilde worden en de spreekwoordelijke kar samen moest worden getrokken, werd geen speler geduld die juist aan die kar ging hangen. Lieve jongen, vonden ze, dat wel.

De ommekeer? Die werd ingezet in Spanje. Op advies van zijn zaakwaarnemer Mino Raiola ging Zeegelaar spelen in het tweede elftal van Espanyol. Weg van de vrienden met wie hij de blits maakte tijdens concerten en feesten in het Amsterdamse. Nu stond hij er alleen voor. Zoals zijn voormalige ontdekkers zeggen: sommige spelers moeten enkele malen weggestuurd worden voordat het kwartje viel.

Sinds anderhalf seizoen is hij een geprezen speler bij Sporting Lissabon, dat hem vorig jaar zomer voor vier ton overnam van Rio Ave. Bij de club waar Luis Figo en Cristiano Ronaldo tot wasdom kwamen, waren ze ook meteen helder naar clubs die Zeegelaar eveneens op het oog hadden. In zijn contract werd een afkoopsom van 45 miljoen euro opgenomen, en wie hem vorig week in actie zag in de Champions League-wedstrijd tegen Borussia Dortmund begreep waarom Sporting die clausule op schrift stelde: als atletische, vlugge back is Zeegelaar ook in aanvallend opzicht een aanwinst.

Is hij dat ook voor Oranje? Feit is dat Zeegelaar genoeg trainers versteld heeft doen staan. Gemotiveerd is hij ook. Nu wel.