Cultuur

Interview

Interview

Ranomi Kromowidjojo na het winnen van de finale op de 100 meter vrije slag tijdens de tweede dag van het Nederlands Kampioenschap korte baan zwemmen.

Foto Jerry Lampen/ANP JERRY LAMPEN

Kromowidjojo is nog niet klaar met het water

Interview Ranomi Kromowidjojo

Voor het eerst sinds de mislukte Spelen van Rio kwam ze weer in actie. Ze blikte terug en keek vooruit: „Het meeste was ruis.”

Acht weken vakantie, waarvan drie met de auto door Italië, heeft Ranomi Kromowidjojo goed gedaan. Ze raakte geen water aan, wat in haar geval wil zeggen dat ze „geen baantjes trok” maar „heus wel heeft gedoucht”. De hartelijke lach die volgt is die van een uitgeruste sportvrouw die zin heeft in nieuwe avonturen, zonder al te ver vooruit te kijken. Ze plant voortaan jaar voor jaar, niet wetend of ze tijdens de Olympische Spelen van Tokio in 2020 nog wel zwemster zal zijn.

„Dat zie ik allemaal wel”, zegt Kromowidjojo een half uurtje nadat ze zaterdag op het Open Nederlands kampioenschap korte baan in Hoofddorp haar eerste wedstrijd sinds haar mislukte Spelen heeft afgewerkt. Over de 100 meter vrije slag doet ze precies 53 seconden, ze plaatst zich daarmee als eerste voor de finale. En ook die race wint ze, met afstand.

Dat deed haar vriendje Ferry Weertman, olympisch kampioen tien kilometer open water, een dag eerder net wat minder: hij werd achtste in de finale van de 200 meter vrij en weet dat aan zijn langdurige vakantie. Het was gezellig geweest in Italië, zegt ook Kromowidjojo. „Pizza, pasta, en ook wijn ja.”

Ergens tussen Rome en Venetië – waar ze met Weertman niet per se heen was gegaan „om te praten over hoe nu verder, maar vooral om na de chaos van de Spelen weer te aarden tussen normale mensen” – voelde ze dat ze nog niet uitgezwommen was. „Het water is nog niet klaar met mij, of ik bedoel natuurlijk dat ik nog niet klaar ben met het water. Ik heb die intrinsieke motivatie nog. En Ferry ook. Dat helpt.”

Late voorbereiding

Haar voorbereiding op het nieuwe seizoen begon rijkelijk laat, vorige maand pas. In december hoeft ze er pas weer echt te staan, op de WK korte baan in Canada, waar ze zich al voor heeft gekwalificeerd. En dus kan ze in Hoofddorp „aftasten” hoe haar lichaam reageert op wedstrijdprikkels. De rugblessure die ze voor de Spelen opliep, bleek mee te vallen. Op een MRI-scan werd een kleine verdikking tussen twee wervels geconstateerd, niets ernstigs.

Wat zal zwembond KNZB verrukt zijn met zo’n ontspannen en blijmoedige ambassadrice, zeker na alle narigheid die voor, tijdens en na de Spelen van Rio de Janeiro over zwemmers, trainers en bestuursleden werd gezegd en geschreven.

Spanningen zijn ruis, irritatie is ruis, dat leidt allemaal af van waar het om draait – hard zwemmen.

Voor het eerst sinds de Spelen van 1992 behaalde de Nederlandse equipe in het zwembad geen eremetaal. Na ‘Rio’ oordeelde een evaluatiecommissie onder leiding van oud-hockeyer Marc Delissen dat dat vooral te maken had met de persoonlijke vetes die tot aan het zwembad werden uitgevochten, met een negatieve sfeer als gevolg. Het rapport van de commissie loog er niet om: ‘De zwemmers waren [in Rio] goed genoeg, maar er ontbrak een motiverende en positieve sociale omgeving om goede prestaties te kunnen leveren’. En: ‘De staf in Rio was niet capabel om voor een begeleiding van olympisch niveau te zorgen’.

Foto Robin Utrecht/ANP

Ranomi Kromowidjojo tijdens de finale 100 meter vrij zwemmen in het Olympic Aquatics Stadium tijdens de Olympische Spelen van Rio. Foto Robin Utrecht/ANP

Sfeer van negativiteit

Achter de schermen bleek een sfeer van negativiteit al maanden af te stralen op de zwemmers. Vlak voor TeamNL naar Brazilië afreisde was het conflict tussen technisch directeur Joop Alberda en teammanager Aad van Groningen tot een kookpunt gekomen. Alberda stapte op en is inmiddels opgevolgd door André Cats. Van Groningen stopte per 1 september. Een fulltime opvolger wordt niet aangesteld, zei Cats vrijdag.

„Ruis”, noemt Kromowidjojo alle strubbelingen binnen de bond. „Spanningen zijn ruis, irritatie is ruis, dat leidt allemaal af van waar het om draait – hard zwemmen. Ruis is energie lekken. Dat moet je niet hebben.”

Zo betitelt ze ook als ruis wat werd geschreven toen ze in de herfst van 2013 stopte met haar trainer Marcel Wouda, die vorige week werd benoemd als nieuwe hoofdcoach van de KNZB. Ze krijgen nu opnieuw met elkaar te maken. In de kranten stond destijds dat het duo geen klik met elkaar had. Kromowidjojo: „Dat klopt niet. Het was voor 99 procent goed tussen Marcel en mij. Maar die ene procent extra had ik met Patrick [Pearson, destijds talentcoach in Eindhoven] en daarom koos ik voor hem. Als je met iemand breekt wordt dat zo groot gemaakt. En daar moet je dan weer op reageren.”

Pearson is nu de enige trainer die van Cats nog geen contractverlenging heeft gekregen. Ze zijn daarover nog in gesprek. Wouda staat in de nieuwe pikorde boven Pearson, en er niet meer naast. Kromowidjojo: „Marcel bepaalt nu. Dat vraagt wat aanpassing in de samenwerking. Hij is de hoofdcoach, dus hij zal aangeven wat hij van Patrick wil. Ik ga er bij André wel op aandringen Patrick binnen boord te houden. Ik hoop dat ze blijven samenwerken zodat ik kan leren van hun combinatie.”

Ziedaar bij Kromowidjojo de wil om er het beste van te maken, ongeacht wat er in het verleden gebeurd is. „Het meeste is toch maar ruis.”