Tegen Go Ahead Eagles was Feyenoord was zichzelf niet

Go Ahead Eagles-Feyenoord

Feyenoord leed zijn eerste nederlaag van het seizoen. Tegen de club die onlangs in de KNVB-beker nog van Jodan Boys verloor.

Foto ANP Pro Shots

Op de hoofdtribune van de Adelaarshorst zette Tonny Vilhena zijn plastic beker met dampende thee naast zich neer. Vervolgens klapte hij als blijk van waardering naar het publiek dat in de 52ste minuut eerst aarzelend en toen massaal applaudisseerde ter nagedachtenis aan de moeder van de Feyenoorder, die afgelopen maandag op 52-jarige leeftijd overleed.

De supporters van Go Ahead Eagles en Feyenoord waren even één in die ontroerende minuut waarin Vilhena steun ontving uit alle hoeken van het stadion. Wat stelt voetbal voor in tijden van dergelijk verlies? Trainer Hans de Koning van Go Ahead zei het na de wedstrijd maar gewoon zoals het was: „Laten we wel wezen, voetbal is ook maar een spelletje.”

Giovanni van Bronckhorst knikte. Even daarvoor had hij de nederlaag tegen Go Ahead (1-0) van zondagavond zelf in perspectief geplaatst. „Hoe gek het ook klinkt”, sprak de Feyenoord-trainer, zichtbaar geroerd door de emoties van de afgelopen week, „ik heb gezegd dat ik trots op ze ben. Hoe we dit beleefd hebben met zijn allen, deze moeilijke week. En dat ik trots ben op waar we nu staan. Maar we beseffen natuurlijk allemaal wel dat dit een totale offday was.”

Het gif van Vilhena werd gemist

Vilhena, geselecteerd voor Oranje nadat hij bondscoach Danny Blind had laten weten dat hij vanaf maandag zijn gedachten weer op voetbal wil richten, brengt vuur, brengt gif dat node gemist werd op het middenveld van Feyenoord zondag. Net als overigens het gogme van zijn kompaan Karim El Ahmadi, die een voetblessure heeft en plaatsnam naast Vilhena op de tribune. „We waren onszelf niet”, zei Van Bronckhorst.

Dat werd allemaal akelig duidelijk toen Vilhena’s vervanger Renato Tapia voor de eigen zestien meter de bal verloor. Zijn strapatsen werkten kennelijk aanstekelijk op Jan-Arie van der Heijden, die ook al zo geweldig kan voetballen. De verdediger verspeelde de bal aan Daryl Maatsen, die Jarchinio Antonia vond voor het doel: 1-0 voor Go Ahead na een half uur voetbal.

De eerste competitienederlaag van Feyenoord dit seizoen was ruim een uur later feit. Van Bronckhorst sprak van „een incident”, en inderdaad was de wedstrijdbeleving dramatisch anders dan de voorgaande twee waarin thuis tegen Ajax en Heerenveen gelijkgespeeld werd met aardig voetbal. Toch heeft de koploper, snakkend naar de Coolsingel, zeven punten verspeeld in drie duels, in een selectie die qua namen breder oogt dan ze in de praktijk blijkt te zijn.

Van Bronckhorst schatte in dat over twee weken de ploeg „er weer goed op staat”. De week was uitputtend geweest. Fysiek, emotioneel. De trip naar Odessa, waar Feyenoord donderdag Zorja Loegansk trof (2-2) in de Europa League, was afgesloten met een vervroegde terugreis zodat spelers en staf de uitvaart van Vilhena’s moeder vrijdagmiddag konden bijwonen. Zo sloop de dood de ploeg in, onvermijdelijk.

Vilhena groeide op in een hecht gezin van drie kinderen. Vader werkte als lasser in de Botlek. Zijn zieke moeder was de belangrijkste reden dat hij van een buitenlands avontuur afzag, ook toen hij bij Feyenoord op de bank zat. Van Bronckhorst maakte het van nabij mee, want hij was het die veelvuldig contact onderhield met de familie in zijn poging Vilhena over te halen om bij Feyenoord te blijven. Daarin slaagde hij.

Van Bronckhorst woog zijn woorden zondagavond. „Natuurlijk heeft het overlijden invloed gehad, maar ik wil de nederlaag er niet aan wijten. Je maakt het met z’n allen mee. Als een van ons verdriet of pijn heeft, voel je dat allemaal. We wilden het goede doen, de familie Vilhena steunen door een goed resultaat te halen. Maar we waren totaal niet onszelf, en we speelden tegen een team dat er vol voor ging.”

Dan past geen woede-uitbarsting, ongeacht de wanprestatie. Want dat was het natuurlijk wel, hoe begrijpelijk allemaal gezien de omstandigheden. Marko Vejinovic, vervanger van El Ahmadi, verbleekte gaandeweg de wedstrijd, na de openingsminuut waarin hij een knappe loopactie niet wist te verzilveren. En Tapia, te traag, werd in de rust gewisseld.

Feyenoord creëerde amper grote kansen in de tweede helft. Tot vermaak van het thuispubliek bracht Go Ahead-invaller Kenny Teijsse, met zijn woeste kapsel en worstelaarspostuur, keer op keer redding. Hij kopte, duelleerde, kreeg de bal nog „op zijn smoel”, en stond bovenal Feyenoorders in de weg naar de goal. „Halen, Teijsse!”, riep iemand op de hoofdtribune, en dat deed Teijsse, ver naar voren, opgeruimd. Toen floot scheidsrechter Bas Nijhuis af. Krap twee weken geleden wonnen de amateurs van Jodan Boys hier nog in het bekertoernooi, nu ging de koploper in de eredivisie eraan. Typisch Go Ahead Eagles: het kan alle kanten op.

Hartverwarmend

De frisse namiddag aan de Vetkampstraat in Deventer was begonnen met de aankondiging van de shirtsponsor-voor-één-dag. Het winnende bod bedroeg 16.000 euro en dat bedrag komt ten goede aan de strijd tegen spierziekte ALS. „Dat kan alleen hier bij Go Ahead”, sprak de speaker. Gevoel voor de warme kant van voetbal kan club en aanhang niet ontzegd worden. Toen Jelle ten Rouwelaar, keeper van NAC, vorig seizoen zijn moeder verloor, waren de taferelen hartverwarmend, met applaus dat voor hem van de tribune in De Adelaarshorst rolde.

Dat indrukwekkende applaus trof nu Vilhena, in de 52ste minuut. „Een moment om dankbaar voor te zijn”, zei Van Bronckhorst met vochtige ogen.