Sinterklaaslied van Drs. P.

Heinz Polzers eerste betaalde baan: Sinterklaasdichter bij de Bijenkorf

Goed dat het Sinterklaaslied van Drs. P. aan de vergetelheid wordt onttrokken (NRC 27/10). Maar er bestaat een nog ouder verband tussen P(olzer) en de Goedheiligman. De – bij mijn weten – eerste betaalde baan van de Rotterdamse economiestudent Heinz Polzer was ... Sinterklaasdichter in De Bijenkorf. In die hoedanigheid werd hij aangenomen door mijn vader G. Schoorl, directielid van de Rotterdamse Bijenkorf.

Er moeten dus nog hier en daar boeken in de kast staan met een opgevouwen (anoniem) gedicht van Polzer erin.

Hij en mijn vader konden het goed met elkaar vinden en het contact bleef na Polzers afstuderen bestaan. Polzer werkte voor multinationals in het buitenland. Toen Soekarno eind jaren vijftig alle Nederlanders uit Indonesië gooide, kon hij dankzij zijn Zwitserse paspoort nog blijven.

Als Polzer in Nederland was, kwam hij meestal even buurten bij mijn vader en dat verliep altijd op dezelfde manier.

Mijn vader belde naar huis: „Ik zit hier met Polzer, die komt even mee voor een borrel; hij blijft echt niet eten.”

Hij bleef altijd eten.

Als gymnasiast genoot ik van zijn verhalen en zijn karakteristieke kraakstem.