Column

Mevrouw De Hond

youpvanthek0

Zal die Maurice de Hond al een plascontract hebben?, dacht ik toen ik hem bij Jeroen Pauw zag stamelen over zijn kind dat volgens hem bij het woord IJtunnel meteen aan een kip denkt en daarom geholpen moet worden. Maurice heeft zich deze week onsterfelijk belachelijk gemaakt met zijn verhaaltje over de nieuwe spelling. Terwijl hij bij Jeroen in de studio monter zat te bazelen, belde ik met zijn vrouw. Zij was ronduit verdrietig en vertelde dat ze er alles aan had gedaan om hem tegen te houden. Maar dat was onbegonnen werk. Het is een van de symptomen van beginnende dementie. Dat je van een muis een olifant maakt en dat breeduit aan iedereen kwijt wil. Het ergste vond zij nog dat hij hun dochtertje als voorbeeld gaf. Zij zou moeite hebben met de au en de ou. Dat heeft toch ieder kind? Ronduit kindermisbruik noemde ze het. En volgens haar is het nog maar het begin. Hij is al een tijd totaal van het padje. Het schijnt dat hij volgende week bij die analfabete voetbalsnor Johan Derksen in het programma zit en daar wil hij serieus voorstellen dat alle Nederlandse uitdrukkingen worden vervangen door nog maar één gezegde: Oost, west, thuis best! En dat je dat dan bij alles mag roepen en dat dat altijd goed is. Wat je ook gedaan hebt maakt niet uit. Je roept: „Oost, west, thuis best!” en iedereen begrijpt wat je bedoelt.

Dit om te voorkomen dat mensen zich tragisch vergissen, zoals Johan Derksen laatst zelf heeft gedaan. Hij wilde over iemand zeggen dat ze trots was als een beer met zeven lullen, maar omdat degene over wie het ging een vrouw is, maakte hij in zijn zenuwen van de beer een aap en vergat hij de lullen. Meteen herrie in de tent. Maar daar gaat Maurice dus iets aan doen. Altijd Oost, west, thuis best roepen en je kunt je nooit meer vergissen.

Ik vroeg haar heel voorzichtig of ze niet dacht dat het misschien door Jeroen Pauw kwam. Dat hij iets in het water of de wijn doet waardoor zijn gasten heel raar gaan praten. Halbe Zijlstra deed in datzelfde programma laatst ook al zo vreemd. Toen ging het over een politieke halszaak: de ongeloofwaardige roetveegpieten bij RTL. Ze hadden bij de Zijlstraatjes thuis geen schoorsteen, maar Zwarte Piet kwam binnen met een loper en de roetveegpiet zou derhalve verwarring wekken bij zijn zoon van acht die nog steeds geloofde. Die Halbe haalde dus ook al zijn kind erbij.

„Misschien hoort het bij de ziekte”, lachte mevrouw De Hond, „maar Peter R. de Vries balkt geen onzin. Die man wordt ook ouder, maar blijft haarscherp en vasthoudend. Nu heeft-ie weer geholpen bij het oplossen van de Posbankmoord.”

Ik gaf haar gelijk en moest denken aan het Cold Case Team dat samen met Peter bloedserieus met deze zaak bezig was, terwijl de Centrale Ondernemingsraad van de politie in polonaise door de gangen van het Amstel Hotel liep. Voorop voorzitter Frank Giltay in zijn door zijn imagocoach aangeraden en door de politie betaalde maatpak. Aandoenlijk beeld dat op dat moment normale agenten keihard aan het doen waren waar ze voor zijn aangenomen: een moord oplossen.

„Maar”, lachte mevrouw De Hond, „terwijl de politie duizenden euro’s stuksloeg in die Amsterdamse ballentent aan de Amstel gaf onze minister van Justitie een verlovingsfeestje in de Nederlandse ambassade in Parijs. Dat partijtje had die ouwe corpsbal eigenlijk in de ambassade in Wenen willen geven, maar die was al bezet door de broer van Máxima.”

„De broer van wie?”, vroeg ik verbaasd.

„De broer van Máxima mocht een feestje geven in de Nederlandse ambassade in Wenen.”

Ik zei dat ik haar niet geloofde, maar ze herhaalde het. Daarna lachte ze: „Is dat raar? Ja, dat is heel raar. Max ziet dat waarschijnlijk als een familiair microkrediet. Maar u ziet: mijn man Maurice is echt niet de enige die de kluts kwijt is.”

„Nee”, stelde ik haar gerust, „daarbij moet je alles zien in de schaduw van aanstaande dinsdag als Donald Trump voor vier jaar gekozen wordt als president van de Verenigde Staten. Of heeft uw man anders gepeild?”

„Mijn man denkt Hillary”, giechelde mevrouw De Hond, „maar u weet: in al die jaren heeft hij het nog nooit goed gehad. Op zich ook knap!”