Klaassen, nu eens niet de beste

Europa League

Ajax verzekerde zich van de volgende ronde van de Europa League door een overwinning op Celta de Vigo (3-2).

Foto ANP Pro Shots

Davy Klaassen „vond het leuk”. Ja, „gewoon echt leuk”. De wedstrijd tegen Celta de Vigo (3-2) is een kleine drie kwartier afgelopen als hij de wedstrijd met een handvol journalisten analyseert en tot de conclusie komt dat met vijf punten voorsprong op de nummer twee in de poule en plaatsing voor de volgende ronde na vier wedstrijden in de Europa League er eigenlijk „niet heel veel te zeuren” valt.

Wat volgt is het verhaal van een voetballiefhebber in Ajax-shirt die zeer zeker niet de wedstrijd van zijn leven speelde, de samenvatting op televisie niet zal halen zoals dat dan heet, maar in de eenvoud van spelen en dienstbaarheid zijn roeping gevonden heeft. En dus vooral poetst, ruimte maakt, gaten trekt en Ajacieden in vorm laat excelleren. Hij is zelf niet – meer – de gevaarlijkste Ajacied. Ook niet de beste Ajacied in een elftal met seizoensrevelatie Kasper Dolberg in de spits en de voor elf miljoen euro aangetrokken Hakim Ziyech als blikvangers. „Ik was vorig seizoen de man die doelpunten moest maken, acties moest maken. Nu is Hakim er die dat nog meer heeft. En dat is goed, we doen het met z’n allen.”

Dus Klaassen was maar weer eens niet de man van de wedstrijd. Dat was Dolberg, met zijn openingstreffer om in te lijsten. Vlak voor rust lanceerde hij zichzelf met een voetbeweging uit een pass van Bertand Traoré het vijandelijk stafschopgebied in, Bergkampiaans met de juist vaart in zijn eigen looprichting. De versnelling, de demarrage om Celta-verdediger Fontas heen, de afronding met een droge schuiver, keeper kansloos. Een Ajax-goal van een Ajax-spits. Via Ziyech en Amin Younes liep Ajax halverwege de tweede helft uit tot 3-0.

John Guidetti

Daarna dreigde het heel even de avond te worden van John Guidetti, de oud-Feyenoorder die ooit drie keer scoorde tegen Ajax en daar met vingergebaren het publiek in de rust tijdens de warming-up nog even aan herinnerde. Hij viel in bij Celta bij een 3-0 achterstand, scoorde nog ook, je kon er op wachten. Schreeuwde ‘Feyenoord, Feyenoord’, met de handen achter zijn oren. Provocatief, theatraal. „Zo doen bij 3-1 achter, dat kan ik niet begrijpen. Wij dachten echt: wat doet die gozer?”, zegt Klaassen, zelf meer ingetogen van karakter. „Het zal wel het hoogtepunt uit zijn carrière zijn geweest.”

Niemand kan zo hoofdschudden als Klaassen als het misgaat. Het werd nog 3-2 ook, maar voor een blamerend gelijkspel vreesde de aanvoerder geen moment. Zijn conclusie dat er 75 minuten goed gespeeld was is gerechtvaardigd, met een energieke eerste helft waarin het afjagen van de tegenstander op tweederde van het veld gebeurde zoals trainer Peter Bosz dat voor ogen heeft. „Was het niet de eerste dan was het wel de tweede of de derde of vierde bal. Dat deden we goed”, zegt Klaassen.

Met verdediger Joel Veltman is hij de enige van de ‘oude garde’ die de transitie naar een hoger spelend, feller pressend, dynamischer Ajax onder Bosz heeft overleefd. Zijn rol is anders, al is zijn gemiddelde positie op het veld precies hetzelfde, blijkt uit data van bureau Opta waar supportersmedium Ajax Life onlangs over publiceerde. Het is veeleer het middenveld om hem heen dat dieper staat, met Ziyech als vooruitgeschoven post dicht tegen de aanval.

Nuances wellicht, maar dit getuigt in essentie van een andere spelopvatting, een offensievere aanpak. Klaassen is niet langer de enige diepe middenvelder en daarmee doet Bosz wat Johan Cruijff altijd wilde zien bij Ajax en wat Frank de Boer, tot vorig jaar hoofdcoach van Ajax, niet zag zitten. Helpt ook wel dat Bosz de begaafde linkervoet van Ziyech tot zijn beschikking heeft.

Klaassen is ondanks alles nog wel steeds topscorer van Ajax (tien goals in alle competities), al hijgt Dolberg hem nadrukkelijk in de nek met acht goals in officiële duels dit seizoen. De veelzijdigheid van de nummer tien etaleerde Klaassen bij Oranje toen hij zelfs hangend op links- en rechtsbuiten moest spelen, verdienstelijk overigens. „Mensen, ik heb zoveel opties”, grijnsde Bosz toen hij onlangs die vondst van bondscoach Danny Blind becommentarieerde.

Klaassen wordt zo langzaamaan het postelastiek van Ajax, rekbaar en verbindend op het marcherende middenveld. „Je bent altijd op zoek naar balans, of dat nou in een formatie is met twee controlerende middenvelders of met één”, zegt hij zelf. Maar waarop hij nu beoordeeld kan worden? „Normaal op acties en doelpunten, dat is nu even anders. Nu moet je gewoon beoordelen wat je ziet, denk ik. En iedereen kijkt anders naar voetbal.”

Opstootje op de training

Verbindend ook in de zin van teamspirit, de jongens die er naast staan, in de rijke selectie van Ajax. Afgelopen vrijdag culmineerde de onvrede zich in een opstootje waarbij de gefrustreerde reservespeler Anwar El Ghazi op training uitviel tegen Bosz en nu voor een maand naar Jong Ajax is verbannen.

Klaassen zalft waar hij kan. „Als ik zie dat wie dan ook zijn best niet doet, zal ik het meteen zeggen, maar ze doen het uit zichzelf, laten zien op training dat ze willen. Maar soms, als ze teleurgesteld zijn, als ze het moeilijk hebben, pak je ze even wat rustiger aan misschien.”

Over het El Ghazi-opstootje zegt Klaassen weinig, behalve dat hij met hem gesproken heeft over het incident. Daarmee is het, wat hem betreft, af. „Ik heb gevraagd hoe het met hem ging, en hoe hij er zelf over dacht. Maar we moeten als team blijven denken, dat moeten wel bewaken.”