Recensie

Kansspel met foto’s uit iemands privé-leven

Een circustent in Galerie LhGWR in Den Haag toont nostalgische foto’s in een passend troosteloze tentoonstelling.

Foto Galerie LhGWR

Raak! Opgetogen kijk ik de galeriehouder aan, die wijst naar de spelregels: de hoepel moest hélemaal om de sokkel van de foto vallen. Helaas. De tentoonstelling van de Britse kunstenaar Clare Strand is een kermistent waarin je hoepels kunt gooien, niet om teddyberen, maar om haar eigen foto’s. Drie ringen voor vijf euro, de winkans lijkt groter dan die is – net als op de echte kermis.

Strand ontwierp een enorme kermiskraam die nét in de galerie past. „Hoepla”, roepen de galeriehouders bij elke worp (wat de concentratie niet helpt). Werpen doe je naar zwart-witfotootjes: een schoentje met suikerklontjes erin, een hand met bramen, een roos. Het zijn details uit iemands privé-leven, beelden waar je aan afziet dat ze voor iemand veel betekenen. Hun sentimentele waarde staat haaks op de financiële waarde waar kansspelen om draaien.

Troosteloze tentoonstelling

Je kunt hoog en laag springen, want artistieke kwaliteit enzovoorts, maar uiteindelijk draait het in een galerie ook om verkoop – aldus benaderde Strand de galerie. Strand verwerkt haar foto’s vaker in installaties om de positie van fotografie te bevragen. Zo ook deze tent. Ze ontwikkelde deze voor galerie LhGWR, maar die zette hem onlangs alvast bij fotografiebeurs Unseen, buiten.

Het gevolg: niemand kocht in de echte galeriestand binnen een foto, maar verzamelaars probeerden wel hun geluk bij de kraam – twee van hen gooiden prijs. Nu staat de tent in de galerie in Den Haag. Dat levert een troosteloze tentoonstelling op, met bonte kleuren en flikkerende lichtjes maar zonder mensen. Toch past die eenzaamheid, via een omweg, bij Strands nostalgische foto’s.

Ik verlaat de galerie met een troostprijs: een ballon met de woorden „All I won was this lousy balloon.” Toch een conceptueel kunstwerk rijker. Of is het alleen maar een ballon?