Commentaar

Mails Clinton: duivels dilemma

nrcvindt

Ze zijn weer terug, de e-mails van Hillary Clinton. En hoe. Heel Amerika sprak afgelopen weekend over de zoveelste verbijsterende wending in de verkiezingsstrijd. Terwijl in een aantal staten vroege kiezers al hun stem uitbrachten, raakte het land in de ban van een nieuw onderzoek naar Clintons mails.

Op het moment dat de Amerikaanse kiezer gebaat is bij duidelijkheid, wordt hij getrakteerd op een moeilijk te duiden affaire. Een affaire met smeuïge ingrediënten: e-mails over staatsgeheimen, sexting, een in ongenade gevallen politicus, bekvechtende justitiële autoriteiten en, bovenal, de verdenking dat de verkiezingsstrijd op oneigenlijke wijze wordt beïnvloed.

Met een mededeling van 166 woorden, gericht aan het Amerikaanse Congres, gaf James B. Comey, directeur van de FBI, de verkiezingsstrijd vrijdagavond een nieuw onderwerp. Comey liet weten dat de FBI e-mails had gevonden die mogelijk nieuw licht werpen op een afgesloten onderzoek naar Clintons mails. Hillary Clinton raakte in opspraak omdat ze als minister van Buitenlandse Zaken werkmail afwikkelde via een privé-computer. Afgelopen zomer zei Comey, na onderzoek, dat Clinton „uiterst onzorgvuldig” was geweest. Maar dat ze niet opzettelijk had geknoeid met geheime informatie.

De nieuwe mails zijn gevonden op de laptop van Anthony Weiner, voormalig politicus en ex-partner van Clintons rechterhand Huma Abedin. De FBI onderzocht Weiners computer omdat hij ervan wordt beschuldigd seksueel getinte berichten te hebben gestuurd aan een minderjarige.

Het Clinton-kamp was ontstemd. De beschuldiging van onbetrouwbaarheid achtervolgt hun kandidaat al haar hele campagne, deze vage kwestie helpt niet. Hoe groot de electorale schade is, moet worden afgewacht. Tegenstanders van Clinton zullen er ongetwijfeld een bevestiging in zien dat ze niet deugt; aanhangers hebben zich ook door de vorige e-mail-affaire niet laten afschrikken.

Democraten verweten Comey, een Republikein, onmiddellijk partijdigheid. Anderen wezen erop dat Comey, benoemd en bewonderd door Obama, juist een reputatie heeft van onpartijdigheid. Comey beloofde het Congres in de zomer dat hij zich onmiddellijk zou melden als er nieuwe informatie in de e-mail-zaak naar boven zou komen. Zo bezien heeft hij woord gehouden en het streven naar transparantie tot het uiterste doorgevoerd. Vraag is of Comey niet het slachtoffer is geworden van zijn eigen angst om partijdig te zijn en juist door zijn openheid partijdig werd. Geplaatst voor dat duivelse dilemma koos hij de enig juiste weg – mits hij te goeder trouw is geweest.