Legertank helpt gele kikkertjes

Tekening Irene Goede

Laatst rolde er een tank door een natuurgebied in Duitsland. Vrrrrrrrrrrwwworrrrr, deden zijn rupsbanden, dwars door het Mattheiser Woud. Dat is een natuurgebied met bos en weilandjes, vlak bij de Duitse stad Trier. De kluiten gras vlogen in het rond. Waar de tank gereden had, bleven diepe, kale sporen achter.

Mag dat wel, met een tank rondcrossen in een natuurgebied? Nee, meestal mag dat niet. Maar in het Mattheiser Woud in Duitsland was de tank speciaal uitgenodigd om een zeldzame kikker te helpen.

Dat is toch raar? Aan de telefoon legde bioloog Stefanie Hilbert het uit. Ze werkt voor de natuurbescherming van het Mattheiser Woud. Zij noemt dat bos trouwens het Mattheiser Wald. ‘Wald’ is het Duitse woord voor bos of woud.

Stefanie was heel blij met de tank, vertelde ze. „De rupsbandensporen van een tank zijn heel goed voor de geelbuikvuurpadden.”

Een geelbuikvuurpad is een prachtige pad. Of eigenlijk: een prachtige kikker, want een pad is ook gewoon een kikker. Dat hij zo mooi is, zie je pas als je hem ondersteboven houdt. Zijn buik is geel met zwarte vlekken. Niet echt oprapen! Hij is in Nederland heel zeldzaam, en hij is giftig.

In Duitsland vinden ze de geelbuikvuurpad ook bijzonder.

Maar geelbuikvuurpadden zijn nogal kieskeurige kikkers. Ze willen alleen eitjes leggen in ondiepe plassen water. En als dát nou het enige was. O nee. Het moeten kale, zonnige, nieuwe, ondiepe plassen water zijn. Daarvan zijn er niet zo veel. Regenplassen en karrensporen, dat zijn goede plekken.

En het allerbest, weten ze in Duitsland, zijn de sporen van de rupsbanden van tanks. Die sporen zijn kaler en harder dan die van andere banden, vertelt Stefanie. Die sporen worden de perfecte waterplasjes voor de geelbuikvuurpad. In Duitsland leven daarom veel geelbuikvuurpadden op oefenterreinen van het leger.

Het Mattheiser Woud was vroeger ook zo’n oefenterrein. In het jaar 1999 werd het een gewoon natuurgebied. Dat was een tegenvaller voor de geelbuikvuurpadden. De fijnste plasjes waren weg!

Maar iets verderop ligt wel een terrein om nieuwe tanks te testen. Eens in de vijf jaar vragen Stefanie en haar collega’s aan het leger of zo’n nieuwe tank ook even door hun bos rijdt. Deze maand was het weer zover. Een mooie dag voor de soldaten: lekker crossen, én kikkers helpen.