Vragen blijven over de moord op Visser

Moordzaak-Ingrid Visser

De jury van de rechtbank in het Spaanse Murcia velde donderdag een oordeel over de moord op voormalig volleybalster Ingrid Visser.

Foto Olaf Kraak

Constantín Stan barstte in tranen uit toen het oordeel van de jury werd voorgelezen. De Roemeen werd niet schuldig bevonden van de moord op de Nederlanders Ingrid Visser en Lodewijk Severein. De handboeien gingen daarna bij Stan snel af. Na ruim drie jaar hechtenis was hij opeens vrij man. Nederlandse familieleden van de oud-volleybalster en diens partner sloegen uit ongeloof de handen voor hun ogen. Voor hen kwam er zo een onbevredigend einde aan het proces dat eind september in Murcia was begonnen. Verschillende partijen hebben beroep aangetekend.

Het proces – dat in de volksmond El crimen de los holandeses heet – wordt in Murcia gezien als een van de meest heftige zaken in de recente geschiedenis van de stad. Het zal waarschijnlijk nooit duidelijk worden wat er zich precies heeft afgespeeld op 13 mei 2013. Maar dat de moorden op beestachtige wijze zijn gepleegd is wel zeker. Volgens de openbare aanklager hebben de verdachten tijdens het proces verzuimd om de hele waarheid op tafel te leggen.

De voorbije weken kwamen naast de drie hoofdverdachten tientallen getuigen aan het woord in een speciale zaal in het paleis van justitie. Op basis van die verhoren maakte rechtbankpresident Enrique Domínguez een lijst van 38 vragen voor de volksjury. Na een beraad van anderhalve dag kwamen op donderdagmiddag de antwoorden. Daarbij ging het met name over de rol van Stan. Er was volgens de jury geen overtuigend bewijs dat hij deel had genomen aan de moordpartij. Tot frustratie van de Nederlanders komt hij nu op vrije voeten.

De jury is er wel van overtuigd dat de Spanjaard Juan Cuenca Lorente de moord op het Nederlandse paar heeft beraamd en dat hij daartoe de opdracht heeft gegeven aan Valentín Ion. De Roemeen zou de moorden vervolgens in een vakantiehuisje even buiten Murcia hebben uitgevoerd. Wat daarbij het aandeel was van Stan blijft onduidelijk. De voorbije jaren heeft hij verschillende verklaringen afgelegd. Tijdens het proces stelde Stan dat hij boven in het huis had zitten roken en whisky drinken toen de misdaden werden gepleegd. Hij zou slechts hebben geholpen bij het wegwerken van de lichamen. Cuenca en Ion, die in het verleden ook hun aandeel in de moorden ontkenden, ondersteunden voor de rechtbank het verhaal van Stan.

Het proces kreeg begin oktober al snel een verrassende wending toen hoofdverdachte Cuenca met een onverwachte bekentenis kwam. De voormalig technisch directeur van volleybalclub CAV Murcia gaf toe dat hij met de moord een einde wilde maken aan een financieel geschil met Visser en Severein. Visser had nog 60.000 euro tegoed aan achterstallige betalingen van de volleybalclub waar ze van 2009 tot 2011 onder contract stond. Met de verkoop van een marmergroeve had deze schuld vereffend moeten worden, maar Severein geloofde dit niet meer en ging verhaal halen.

Cuenca regelde op 13 mei 2013 een ontmoeting met het echtpaar waarin de zaken zouden worden afgehandeld. Hij huurde daarvoor een huisje op een stille plek buiten Murcia. Het bleek een vooropgezet moordplan. Cuenca had al een voorschot betaald van 1.200 euro aan Ion om het echtpaar te vermoorden en te laten verdwijnen. Volgens Cuenca werd het paar na een uit de hand gelopen ruzie doodgeslagen. Later tijdens het proces werd na getuigenissen van verschillende deskundigen duidelijk dat de Nederlanders kansloos waren geweest. Beiden zijn met grof geweld gedood zonder dat ze zich konden verweren.

De stoffelijke overschotten van Visser en Severein werden een dag na de moordpartij begraven in een citroenboomgaard van de Spanjaard Serafín de Alba bij het plaatsje Alquerías. Tegen De Alba was drie jaar cel geëist omdat hij hulp zou hebben geboden bij het laten verdwijnen van de lichamen. Dat kon volgens de jury niet worden bewezen. De Alba werd door de jury niet schuldig bevonden en is vrijgesproken.

Cuenca en Ion hadden de hoop dat ze met hun bekentenissen zelf strafvermindering zouden krijgen en Stan vrij konden pleiten. Die tactiek leek te hebben gewerkt. Na de uitspraak van de jury bracht de openbare aanklager de strafeis tegen Cuenca en Ion terug naar 34 jaar cel. Tegen Stan is nog maar vijf maanden geëist. Hij kon het zelf bijna niet geloven.