film

Albert Nobbs Canvas, 22.00-23.50u.

(Rodrigo García, 2011) Het kostte actrice Glenn Close dertig jaar om haar droom waar te maken: het buitengewone verhaal van Albert Nobbs verfilmen. Een vrouw die zichzelf als man verkleedt om als hotelbediende te overleven in het negentiende-eeuwse Dublin waar armoede en honger dreigt voor wie geen werk heeft. Is Nobbs lesbisch? Aseksueel? Getraumatiseerd?

De geschiedenis kent veel mensen die zich om wat voor reden dan ook als iemand van het andere geslacht hebben moeten voordoen. Voor de verstarde Nobbs is het een economische reden. Als zij door de komst van de sprankelende Hubert ontdekt dat er in het leven misschien wel meer is dan alleen werk, durft zij voor het eerst haar droom onder woorden te brengen. Een eigen sigarenwinkeltje. Met een theesalon erachter. En dan ergens in een achterafkamertje misschien nog wel zoiets als een huiselijk leven. Met een vrouw. Glenn Close demonstreert een staaltje acteren op de vierkante millimeter. Haar emoties zijn afgemeten miniatuurtjes, geëtst in een masker van was. Want gemakkelijk is het niet: een rol van iemand die een rol speelt.