Column

De vrouwelijke expert op tv rukt langzaam op

Onze tv-recensent ziet dat er dit seizoen meer vrouwelijke experts in beeld zijn. Kirsten Schuijt van het WNF speelde in ‘Nieuwsuur’ zelfs een dubbelrol.

Kirsten Schuijt in 'Nieuwsuur' (NOS/NTR).

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een telling tegenkwam van het percentage vrouwen in talkshows, maar mijn subjectieve indruk is dat het er dit seizoen iets meer zijn. Regelmatig zit er een (nagenoeg) geheel vrouwelijk gezelschap aan tafel bij Pauw en RTL Late Night, alleen DWDD lijkt nog wat achter te blijven.

Het soort gesprekken met vrouwen is ook aan het veranderen: minder lifestyle en gezondheid, meer deskundigheid op andere terreinen. Zo zagen we bij Pauw maar liefst drie vrouwelijke jagers, allen gekleed in herfsttinten, van wie er een in zeer expliciete termen beschreef hoe opwindend het is om een drachtig zwijn open te snijden en de dode feuten er een voor een uit te halen. Albert Verlinde zat er naast te griezelen.

Tekst gaat verder onder de video

Opvallend afwezige vrouw in de talkshows deze week is tot nu toe Jolande Withuis, auteur van een wetenschappelijke biografie van koningin Juliana, vanuit feministisch perspectief. Zij was wellicht de deskundige bij uitstek geweest om toe te lichten hoe de Oranjes in de jaren zestig toch in een zo financieel deplorabele toestand terecht hadden kunnen komen, met als resultaat het maken van nu omstreden fiscale afspraken.

Withuis was woensdag wel de hoofdpersoon van de reportage van 40 minuten Juliana, Geen Gewone Koningin (NOS), waarin ze de hoofdlijnen van haar boek mocht uitleggen. Ja, dan kun je het je veroorloven Matthijs, Jeroen en Humberto te ontlopen.

De meest merkwaardige verschijning van een vrouwelijke expert was deze week de dubbelrol van Kirsten Schuijt, directeur van het Wereld Natuurfonds (WNF) in Nieuwsuur.

Dat opende met een „zojuist verschenen” alarmerend rapport over de afname van het aantal dieren in de wereld met wel 58 procent. Ook in Nederland gaat het heel slecht: „95 procent van de gebieden die Nederland volgens Europese natuurregels moet beschermen, bevinden zich in een ongunstige staat van instandhouding.” Het item werd besloten met een studiogesprek met Schuijt, die de Rijksoverheid opriep om alle touwtjes van de biodiversiteit stevig in handen te nemen.

Okee, typisch een door een ngo ingestoken verhaal, met aangeleverd beeldmateriaal en expert. Gebeurt vaker, moet kunnen.

Een kwartier later nog een reportage in hetzelfde programma, met nagenoeg hetzelfde onderwerp en een op het eerste gezicht volledig tegengestelde strekking. Het gaat juist uitstekend met bedreigde diersoorten in Nederland.

Op locatie waren we getuige van de terugkeer van de otter, de alver en de grutto. Kirsten Schuijt zat ook in de reportage, helemaal enthousiast over de openstelling van de Haringvlietsluizen voor de zalm.

Je weet het niet, maar ik denk dat de laatste reportage ouder was dan de eerste. En dat toen dat alarmistische rapport zich aandiende, de redactie de WNF-directie uitnodigde het dan toch maar zelf in de studio te komen uitleggen. Heel goed, maar hoe verhouden zich die twee verhalen tot elkaar? En moeten we Kirsten Schuijt nu als een of twee vrouwen turven?