Recensie

Supertovenaar gelanceerd

Doctor Strange blijft te voorzichtig binnen de lijntjes van de superheldenfilm. Benedict Cumberbatch speelt met koel charisma. ●●●

Een film als Doctor Strange is eigenlijk meer een productlancering. De ‘kosmische’ superheld, vertolkt door de Britse ster Benedict Cumberbatch, treedt nu toe tot Marvels superheldenteam The Avengers. Vanuit New York zal hij voortaan de aarde beschermen tegen magie uit duistere dimensies.

De stripheld Doctor Stephen Strange, die in 1963 debuteerde als opvuller in het blad Strange Tales, is een hoogmoedige neurochirurg wiens handen beschadigd raken in een auto-ongeluk. Als hij in de Himalaya genezing zoekt, onderwijst een wijze leraar, ‘The Ancient One’, hem daar in de occulte kunsten: onze realiteit is één van de vele, geest heerst over materie. Opererend op het snijpunt van oosterse mystiek, astrale lichamen en parallelle universa, werd Doctor Strange als geestverruimende superheld vrij populair in de jaren zestig.

De tekst gaat door onder de trailer

Overbekend verhaal

Als filmheld slaagt Doctor Strange, met koel charisma vertolkt door Cumberbatch, voor zijn toelatingsexamen, maar met de hakken over de sloot. De regisseur, horrorspecialist Scott Derrickson, heeft ook weinig speelruimte in deze origin story. Het traject is overbekend: egocentrische kwal wordt altruïst, in dit geval door een hardhandige, maar wijze leraar die zijn ego breekt.

Onderweg moeten we ook zijn kameraden en rivalen leren kennen - bibliothecaris Wong, baron Mordo - alsmede zijn attributen: magische mantel, astrale boksbeugels en het oog van Agamotto. Waarna Doctor Strange in de finale met zijn eerste schurk mag afrekenen: Kaecilius (Mads Mikkelsen), die aast op het eeuwige leven en er vrij ongezond uitziet.

Te voorzichtig

De superheldenfilm is een genre met eigen regels, maar Doctor Strange blijft te voorzichtig binnen de lijntjes. De esoterische effecten maken iets goed, al zijn ze minder vernieuwend dan gehoopt. De in elkaar vouwende wereldsteden komen uit droomfilm Inception, evenals de spelletjes met zwaartekracht. Andere shots - uiteenvallende tempels, mandala’s - vind je op Vimeo onder de noemer ‘trippy’.

Boeiender oogt de ‘duistere dimensie’ van het demonische wezen Shuma-Gorath: een soort drugshol uit de jaren zestig met zwarte muren, fluoriserende verf en blacklights. De eindstrijd aldaar is een lichtpuntje in dit soepele, maar voorspelbare superheldendebuut.