De Thuiskok: Sergio kookt simpel

©

Het voelt toch een beetje gek als een sterrenchef plots huiselijke en gezellige gerechten begint voor te schotelen. Niet dat het nieuw is wat Sergio Herman in zijn boek Simple Food doet; vele andere sterrenchefs gingen hem voor. Maar het resultaat is bijna altijd een boek dat eenvoudige recepten had moeten behelzen, maar die in de praktijk niet bevat. Echt simpel koken is een meestal stap te ver terug voor de gedreven sterrenkok. Wat resteert is te moeilijk voor het grote publiek en te makkelijk voor de hobbykok.

Herman is in ieder geval niet vies van de superlatieven in zijn boek: alles is magnifiek, uitzonderlijk, superaromatisch of onweerstaanbaar. Termen die denk ik niet misstaan bij het driesterreneten dat in Oud Sluis werd opgediend, maar misschien een beetje overdreven zijn bij het beschrijven van eenvoudige recepten. Gerechten hoeven weliswaar geen moeilijke bereidingswijze te hebben om ontzettend lekker te zijn, maar als alles daadwerkelijk zo uitzonderlijk is, waarom zou je dan nog op sterrenniveau willen koken? Iets zegt me dat Herman die ambitie nog niet helemaal heeft laten varen, en de kwaliteit van zijn huidige restaurants Pure C en The Jane onderschrijft dat. Net als zichzelf daagt hij ook zijn lezers uit: de gemiddelde thuiskok heeft denk ik niet dezelfde ingrediënten als Herman in de voorraadkast. Ook hebben de meeste recepten bovengemiddeld veel smaakmakers, kruiden en andere ingrediënten nodig.

Simple Food balanceert op het randje van de afgrond van de valkuil van recepten die voor thuiskoks te lastige zijn. Soms tuimelt het er zelfs in, zoals bij de tajine met kip waarvoor 36(!) ingrediënten nodig zijn. Dat het boek toch leuk blijft, is te danken aan het feit dat Herman dicht bij zichzelf blijft. Zo heeft hij zijn zelfbeschreven transformatie – hij begint steeds meer met de smaken uit zijn jeugd te koken – leuk opgeschreven, iets wat hem zelfs een beetje aandoenlijk maakt. Daarnaast staan er recepten van zijn vader in, kookt hij met zijn zo geliefde langoustines en maakt hij het favoriete gerecht van zijn kinderen.

Wat resteert is een kookboek met een scherp uitdagend randje dat daardoor juist interessant is. Van eenvoudige gerechten zijn er ik weet niet hoeveel boeken uitgebracht. Bovendien ben ik wel geneigd Herman te geloven dat hij dit daadwerkelijk in zijn eigen keuken staat te maken. Wij gaat dat de komende week ook doen.