Dit is de jongste generatie Dutch Designers

Dutch Design Week Eindexamenkandidaten van de Design Academy Eindhoven verkennen graag nieuwe werelden. Vijf voorbeelden.

foto Ronald Smits

Een paar jaar geleden dobberden de Design Academy Eindhoven en Dutch Design in het algemeen enigszins doelloos rond. Nu is weer sprake van een nieuwe focus. Dat zegt de vorige week vertrokken creatief directeur Thomas Widdershoven in de catalogus van de jaarlijkse eindexamenshow, die vandaag is begonnen.

Het Dutch Design waarmee Marcel Wanders & Co vanaf de jaren negentig de wereld veroverden – conceptueel, lo-tech en vol ironie – ligt ver achter ons. De jongste generatie ontwerpers, stelt Widdershoven, richt zich op nieuwe productietechnieken, op culturele waarden en op sociale relevantie.

Voor de academie is een tijd van onbegrensde mogelijkheden aangebroken, schrijft Widdershoven. De studenten zijn techvaardig, opgegroeid met nieuwe communicatiemiddelen. De academiedocenten brengen hun eigen vaardigheden in. Die combinatie heeft geleid tot een non-hiërarchische samenwerking waarin nieuwe werelden worden verkend. Werelden met pistolen geladen met tranen en meubels en tapijten gemaakt van dennennaalden.

Tranenpistool

Wat Een wapen om tranen terug te schieten naar degene die de pijn veroorzaakt.

Waarom Als kind is Yi-Fei Chen (30, Taiwan) een diep ontzag voor autoriteiten ingeprent.

Zo gaat dat in Taiwan, zegt ze. Met docenten verschil je niet van mening. En ruwheid is iets dat te allen tijde dient te worden vermeden. Haar masteropleiding in Eindhoven betekende een cultuurshock. Opeens eisten docenten een kritische houding, moest ze hun gezag ter discussie stellen. Bij een presentatie barstte ze in huilen uit. „Jullie communiceren zo direct”, zegt ze. Haar onvermogen om zich uit te spreken heeft Chen verbeeld met haar Tear Gun, een pistool waarmee ze haar tranen kan terugschieten. „Cultuur is een doos waarin je opgesloten zit. Ik wil mijn afkomst niet verloochenen. Dit pistool is een vorm van zelfacceptatie, het toont de kracht van onvermogen.”

Boswol

Wat Tapijten en krukjes gemaakt van dennennaalden, een ongebruikt restproduct van de houtindustrie.

foto Ronald Smits

foto Ronald Smits

Waarom 600 miljoen dennenbomen worden er alleen in de Europese Unie jaarlijks gekapt. Alleen voor het hout – de dennennaalden, 420 miljoen kilo per jaar, blijven ongebruikt in de bossen achter. Zonde, zegt Tamara Orjola (30), die in Letland tussen de naaldbomen opgroeide. „Van dennenbomen maakte men vroeger ook medicijnen en de schors werd zelfs gegeten.” Al experimenterend ontwikkelde Orjola een techniek om de vezels uit de naalden te halen. Van haar ‘Forest Wool’ kunnen papier, textiel en composietmateriaal voor meubels worden gemaakt. En als bijproducten levert het olie en verfstof op. „Allemaal producten”, zegt Orjola, „waarin je het bos nog ruikt.”

Geluidsjager

Wat Een blinderingsbril, diverse microfoons en andere benodigdheden om geconcentreerd naar omgevingsgeluiden te luisteren.

foto Lucrandrea Baraldi

foto Lucrandrea Baraldi

Waarom We leven in een visueel geobsedeerde samenleving, zegt Lucandrea Baraldi (24, Italië). „Met mijn Wildsound Hunter wil ik mensen bewust maken van het plezier dat je kunt beleven als je niet het oog maar het oor gebruikt als belangrijkste instrument om de wereld te ervaren.” In de natuur levert dat sneller resultaat op dan in de stad, geeft Baraldi toe. „Een trein en fietsers klinken mooi. Maar ik wil ook waarschuwen voor al die voorwerpen om ons heen die ongezonde geluiden voortbrengen.”

Ecoplatform

Wat Een fysiek en digitaal platform om publiek bewustzijn te creëren voor wetten tegen ecocide, de vernietiging van ecologische systemen.

foto Femke Reijerman

foto Femke Reijerman

Waarom Bij een bezoek aan het Internationaal Gerechtshof in Den Haag verbaasde Bernhard Lenger (25, Oostenrijk) zich erover hoe weinig aandacht ecocide krijgt. „Intrigerend dat we wetgeving hebben tegen genocide, maar niet tegen het systematisch vernietigen van ecosystemen.” Polly Higgins, de Schotse juriste die strijdt voor wetgeving tegen ecocide, was de eerste die Lengers podium betrad. Bij zijn eindexamenshow nodigt Lenger bezoekers uit een pleidooi te houden. Alle boodschappen publiceert hij op thisisecocide.org.

Copycat vazen

Wat Twee bloemtorens die refereren aan de zeventiende-eeuwse Delfts Blauwe tulpenpiramides.

2210cul_design_lux_2_vrij_5805199

Waarom Jing He (32, China) heeft de geschiedenis van Nederlandse bloemtorens gebruikt voor een diepgravend onderzoek naar de kopieercultuur in haar vaderland. In haar afstudeerscriptie, die binnenkort in boekvorm verschijnt, analyseert ze de betekenis van echt en namaak. Daarnaast maakte ze twee bloempiramides. Inspiratie deed ze op, zegt ze, bij een bezoek aan het Rijksmuseum Amsterdam. Daar zag ze een oude bloempiramide, een Nederlands ontwerp waarin Chinese vormen, motieven en materialen zijn geïmiteerd. „Dat was nog een wereld zonder copyrights”, zegt He. Met Chinese ambachtslui maakte ze een toren van telefoonhoesjes en andere massaproducten. Bovenop staat een telefoon waarop de gezichten van alle betrokkenen en de e-mailcorrespondentie over de toren te zien is.

De Graduation Show is het jaarlijkse hoogtepunt van de Dutch Design Week in Eindhoven, die vandaag van start gaat en t/m 30 oktober duurt en naar verwachting zeker 250.000 bezoekers trekt. Zie ddw.nl

In een eerdere versie van dit stuk stond dat de Schotse juriste die strijdt voor wetgeving tegen ecocide Polly Hunter heet, dat is aangepast: ze heet Polly Higgins.