Meedogenloze aanvallers

Was het afgesproken? Het leek op een toneelstukje, het gesprek tussen Loek van Wely, Ivan Sokolov en Jorden van Foreest tijdens de opening van het Hoogeveen schaaktoernooi. Van Wely is er toernooidirecteur, Van Foreest en Sokolov spelen er tot deze zaterdag een tweekamp van zes partijen.

Sokolov zei tegen Van Wely: „Jorden speelt dynamischer dan andere Nederlandse spelers – dynamischer dan jij bijvoorbeeld.” Van Wely sloeg terug door tegen Van Foreest te zeggen dat hij stap voor stap moest gaan: „Eerst moet je Ivan voorbij, en daarna moet je mij voorbij. Dat is nog een niveautje hoger.” Van Foreest sloot af door er op te wijzen dat hij Van Wely al voorbij was gegaan in het NK van dit jaar, dat hij won.

Na vier van de zes partijen stond het tussen Sokolov en Van Foreest 2-2. Wit begon en won. Om de beurt versloegen ze elkaar op overweldigende manier. Om met Cruijff te spreken, ‘de verdediging was geitenkaas.’

De andere tweekamp gaat tussen de wereldkampioene Hou Yifan en Nigel Short. Short is 51 jaar en en hij schaakt nog erg sterk, maar als dat ooit minder gaat, kan hij een pensioenfonds aanspreken dat hij heeft opgebouwd door in woord en geschrift te verkondigen dat het in de natuur van de vrouw ligt om slechter te schaken dan de man, gemiddeld dan. Daardoor wordt hij vaak uitgenodigd om tegen een vrouw te spelen, in de hoop dat hij struikelt. IJdele hoop tot nu toe. In Hoogeveen stond Short na vier partijen tegen Hou met 3-1 voor.

Toen waren er al zeven ronden gespeeld in het Open toernooi. Vier Indiërs aan kop (de ‘Indian takeaway’ waar ik vorige week over schreef), gevolgd door Lucas van Foreest, een jongere broer van Jorden.

Tenslotte, let op de opgave aan het eind van deze rubriek. Het is het beslissende moment in het tweekampje van vier partijen dat deze maand in de Russische havenstad Moermansk werd gespeeld door Jan Timman en Anatoli Karpov. Timman won met 2½ - 1½, dankzij het trucje in de diagramstelling.

Jorden van Foreest - Ivan Sokolov, tweede matchpartij Hoogeveen 2016

1. e4 e5 2. Pf3 d6 3. d4 Pf6 4. Pc3 Pbd7 5. Lc4 exd4 Bedoeld als een verrassing, maar Sokolov wist niet dat Van Foreest in het laatste NK met zwart bijna hetzelfde had gespeeld tegen Benjamin Bok: 5...Le7 6. a4 exd4. 6. Dxd4 Pb6 7. Lf4 Dit nieuwtje had hij voorbereid. Wit geeft het loperpaar op en wil profiteren van zijn voorsprong in ontwikkeling. 7...Le7 8. 0-0-0 Pxc4 9. Dxc4 0-0 10. The1 Le6 11. Df1 Ook dat was nog voorbereid. 11...Dc8 Commentator Gert Ligterink was gecharmeerd van de symmetrie: wit speelt Df1-h3 en zwart Dc8-a6. 12. Pd4 Ld7 13. f3 Tb8 14. g4 b5 15. Pf5 Ld8 Wits betere stukkenopstelling wordt steeds geprononceerder. 16. Dh3 b4 17. Pe2 Da6 18. Kb1 Le6 19. b3 Tb5 20. Le3 Wits aanval is sneller en hier was 20. Pxg7 al goed speelbaar, al zou de stelling na 20. Pxg7 Kxg7 21. Lh6+ Kg8 22. Lxf8 Kxf8 onduidelijk blijven. Nu wit dat niet doet, zou zwart die dreiging er met 20...Pe8 voorgoed uit kunnen halen. Wit zou dan beter staan, maar er zou nog niets beslist zijn. 20...d5 In plaats daarvan doet zwart een zet waardoor wits offer, dat een zet eerder nog onduidelijk was, beslissende kracht krijgt. „Een blunder, een black-out’’, zei Sokolov na afloop.

Zie diagram

21. Pxg7 Kxg7 22. Lh6+ Kg8 23. Lxf8 Kxf8 24. Dh6+ Ke8 25. Pd4 Nu het centrum open is, is wits aanval vernietigend. 25...Ta5 26. Pxe6 fxe6 27. exd5 Zwart kan op geen enkele manier op d5 terugnemen. 27...e5 28. Txe5+ Kd7 29. Te6 Zwart gaf op.