Krant

In de trein op weg naar Rotterdam zit ik de krant te lezen. De bijlage, die ik al uit heb, ligt op het tafeltje voor me. De conducteur controleert m’n kaartje, loopt verder richting tussendeur, maar draait zich dan om.

„Mevrouw?”, vraagt ze. Ik kijk op. „Hebt u die krant al uit?”

Ik knik.

„Mag ik ’m dan hebben?”

Wat verbaasd geef haar de krant. „Dank”, zegt ze. „Die is voor verderop. De voeten staan nu op de grond, maar zodra ik ben verdwenen, staan ze weer op de bank.” Ik kijk haar na.

Met een „alstublieft” legt ze de krant op de stoel tegenover de betreffende passagier. Even later zie ik de voeten weer omhooggaan. Óp de krant.

Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote gevat in maximaal 120 woorden. U kunt zelf een ikje inzenden via nrc.nl/contact.