Recensie

Internet wekt de duivel in ons

Recensie
De realistische scifi-serie ‘Black Mirror’ verhuist naar Netflix, maar behoudt in het nieuwe seizoen zijn duistere visie op technologie.

Lacie (Bryce Dallas Howard) leeft in griezelig vrolijke wereld waarin iedere sociale interactie via de smartphone wordt beoordeeld. David Dettmann / Netflix

Binnenkort krijgt iedereen een score van 1 tot 5 sterren. Andere mensen kunnen die score overal zien, niet alleen op de social media feed die je constant moet updaten, maar ook als je op straat loopt. Al je handelingen worden beoordeeld, met een rating, via de smartphone. Zorg dus dat je met een grote glimlach rondloopt, voor je het weet geeft iemand je één ster.

Het fenomenale derde seizoen van de tv-serie Black Mirror, groter en ambitieuzer dan ooit, trapt af met dit concept. De Britse schrijver Charlie Brooker brengt ons deze keer maar liefst zes realistische sciencefiction-verhalen over de ongemakkelijke relatie tussen mensen en technologie. Elke aflevering vertelt een los verhaal en heeft zijn eigen regels en nieuwe personages.

Black Mirror is een anthologieserie met iedere aflevering een nieuw verhaal in een ander genre, en werd eind 2011 voor het eerst uitgezonden in Groot-Brittannië door de zender Channel 4. Brooker schetst meestal een dystopisch beeld en waarschuwt: als we niet uitkijken, leven we binnenkort in een grote nachtmerrie. De serie kreeg wereldwijde populariteit toen ze eind 2014 op streamingdienst Netflix verscheen.

Tekst gaat verder onder de video

Na twee seizoenen met elk drie afleveringen en een duistere kerstspecial bij Channel 4, klopte Netflix bij Brooker aan met het aanbod om een nieuwe reeks te maken. De voordelen van de deal zijn zichtbaar: het speelveld is dankzij een hoger budget een stuk groter en er zijn uitstekende acteurs en regisseurs gestrikt.

Onzekere Lacie wil hogere score

Black Mirror begon in 2011 met een aflevering waarin de Britse premier seks moest hebben met een varken, live op tv. Dat schrijver Brooker nu met de Amerikanen van Netflix werkt wil niet zeggen dat zijn aanpak softer is geworden. Integendeel. De scripts van Brooker en een aantal gastschrijvers blijven gitzwart, maar er valt deze keer ook een positieve en hoopgevende boodschap te vinden.

Onderwerpen als privacy, haat op internet, games, acceptatie van seksuele geaardheid, de obsessie met nostalgie, en de toekomst van oorlogsvoering, komen dit derde seizoen voorbij. De kleurrijke eerste aflevering vormt een prima start. Nosedive gaat over het raten van mensen.

De onzekere Lacie (Bryce Dallas Howard) heeft een aardige score, maar hoopt dankzij een superpopulaire jeugdvriendin onderdeel te worden van de elite. Het verhaal is een scherp commentaar op het Facebooktijdperk met zijn ‘social influencers’ en de rating-systemen van apps als AirBnb.

Laurie Sparham/Netflix

Wunmi Mosaku, Wyatt Russell en Ken Yamamura in de aflevering ‘Playtest’. Laurie Sparham/Netflix

De engste aflevering is Playtest, over een jonge man (Wyatt Russell) die een nieuwe, levensechte game moet testen. Onder regie van Dan Trachtenberg (10 Cloverfield Lane), wordt het een pure horror met pittige schrikmomenten. De toon wordt echt naargeestig in Shut up and dance, over een negentienjarige jongen die in een online-val trapt en wordt gechanteerd. Net als je denkt dat de ellende tot het uiterste is gerekt, doet Brooker er nog een schepje bovenop.

Een misantroop kun je hem echter niet noemen. Hij biedt zowaar ruimte voor tederheid in de ingenieuze aflevering San Junipero, het hoogtepunt van dit seizoen. Dat verhaal speelt zich af in Californië, 1987. Twee jonge vrouwen ontmoeten elkaar in een club. Yorkie (Mackenzie Davis) is verlegen en onervaren, de extraverte Kelly (Gugu Mbatha-Raw) probeert Yorkie uit haar schulp te lokken. Het klikt tussen de twee, maar iets klopt er niet helemaal. Deze aflevering is een kandidaat voor het beste uur tv-drama van 2016 en niet alleen voor de onweerstaanbare jaren-tachtigmuziek die voorbij komt.

Internet is de duivel

De extra lange afsluiter Hated in the Nation, een moderne detective die zich afspeelt in het Londen van de nabije toekomst, neemt uiteindelijk iets teveel hooi op de vork, al blijft het resultaat vermakelijk en uitdagend. De grofgebekte rechercheur Karin Park (Kelly MacDonald) en haar sidekick Blue (Faye Marsay) onderzoeken de moord op een controversiële columnist, een zaak waarin haat op internet en de constante stroom van Twitterrelletjes een rol spelen. Een spin-off van deze aflevering zou geen slecht idee zijn.

„Er is geen remedie voor het internet”, zegt een van de karakters die in een benauwde situatie zit. Zeg dat wel. De boodschap dat internet en technologie het slechtste in de mens naar boven brengt wordt er meerdere malen ingehamerd, zonder een oplossing te bieden. Black Mirror stelt het vast, meer niet.