Buienradar

Zalig zondags najaarsweer. Waarschijnlijk de laatste keer dit jaar op het caféterras. Het gesprek een paar tafeltjes verderop valt niet te negeren. Puberdochter tuurt op haar mobiel en stelt vast dat het regent. Vader werpt een blik naar de wolkeloze hemel om, conform de realiteit, tegen te werpen dat het helemaal niet regent.

Puberdochter wijst nog eens naar haar mobiel: „Het staat op Buitenradar.” Vaders lichaamshouding verraadt lichte irritatie. Hij heft zijn handen in de lucht om druppels te voelen. Die vallen niet. Puberdochters blik verlaat nu voor het eerst het telefoonschermpje. „Fuck, ’t is droog. Zie je wel dat ik nieuwe telefoon nodig heb...!”