Trump zinspeelt op verkiezingsfraude. Is dat wel mogelijk?

‘Natuurlijk” zullen de Amerikaanse presidentsverkiezingen niet eerlijk verlopen, zei de Republikeinse kandidaat Donald Trump deze week. Trump had het over „grootschalige kiezersfraude”, waardoor niet hij, maar de Democraat Hillary Clinton dreigt te winnen. „Er staan bijna twee miljoen doden geregistreerd als kiezer.” In „de binnensteden”, een eufemisme voor wijken waar Afro-Amerikanen wonen, wil hij dat aanhangers gaan posten bij de stembureaus, om fraude tegen te gaan. Wie ook in het complot zitten: „De leugenachtige pers, die op de hand van ‘Crooked Hillary’ is.”

En zo heeft Trumps systeemkritiek ook de verkiezingen zélf bereikt. Het is een win-win-scenario. Als Trump verliest, ligt dat aan de frauduleuze verkiezingen. Als hij wint, dan heeft hij gewonnen. Bovendien: 53 procent van zijn aanhang heeft weinig tot geen vertrouwen in de uitslag op 8 november, bleek uit een peiling van YouGov.

De vraag is alleen: kan het? Kunnen partijen door fraude een verkiezing winnen? Nee, zegt de Republikein Allen Raymond beslist. „Onmogelijk!” Raymond heeft verstand van zaken. Hij was ooit de aanstichter van fraude bij verkiezingen, en heeft er drie maanden voor in de gevangenis gezeten.

In 2002 streden de Republikein John Sununu en de Democraat Jeanne Shaheen om een Senaatszetel in New Hampshire. Ze lagen bijna gelijk. De Republikeinse Partij in deze swing state huurde Allen Raymond in, een politiek strateeg die, zoals hij zelf zegt, de zwakke plekken van de democratie kent.

Raymond verzon trucs om de verkiezing te beïnvloeden in Republikeins voordeel. Zo zorgde hij ervoor dat het werk van een Democratisch callcenter werd verstoord. De Democraten waren enige tijd onbereikbaar, en konden geen campagne voeren. De Republikein won de verkiezingen.

Honderdduizenden valse papieren

Twee dingen heeft Allen Raymond geleerd van die ervaring, vertelt hij. Ten eerste: het is het niet waard. „Op stembusfraude staat vijf jaar cel, en een boete van tienduizend dollar. Waarom zou je dat riskeren, terwijl die ene stem nauwelijks verschil maakt?” Om die reden komt stembusfraude vrijwel niet voor, zegt Raymond. Een hoogleraar rechten uit Los Angeles, Justin Levitt, berekende dat het sinds 2000 in 31 gevallen is aangetoond.

Raymonds tweede punt: het beïnvloeden van een verkiezing is moeilijk, vrijwel onmogelijk zelfs. „Een Senaatsverkiezing is al lastig. Maar een verkiezing die door vijftig staten wordt georganiseerd, is niet te doen. In de meeste staten moet je geregistreerd zijn als kiezer om te kunnen stemmen. Je moet honderdduizenden valse papieren uitgeven om dat te omzeilen.”

Maar klopt Trumps aantijging dat er dode kiezers bestaan? Ja, zegt Raymond. „De afgelopen jaren zijn er kiezers doodgegaan. Velen daarvan staan nog altijd geregistreerd. Maar dat zegt op zichzelf niets, er is geen bewijs dat met die registraties gefraudeerd wordt.”

Deze week legde een undercoveractie van de conservatieve activist James O’Keefe bloot hoe enkele Democraten praten over het manipuleren van verkiezingen. Een van hen, Scott Foval, zei onder meer dat hij trucs kende om te frauderen met identiteiten, en dat hij mensen naar Trump-bijeenkomsten stuurde om de boel te verstoren. Hij schept op dat hij busladingen vol kiezers naar swing state Wisconsin rijdt, om daar te stemmen. Hij en een andere strateeg zijn hun baan kwijt.

Echt grote fraude is onmogelijk, zegt Allen Raymond. „Maar er zijn talloze mogelijkheden tot manipulatie. Strategen zoals ik zoeken altijd het randje op.” Democraten en Republikeinen doen dat op hun eigen manier. Democraten proberen een zo hoog mogelijke opkomst te krijgen, en kunnen kiezers belonen. Republikeinen willen kiezers juist afschrikken. Raymond: „De wet is niet altijd duidelijk wat mag en wat niet mag. Mag je daklozen gratis drank beloven als ze gaan stemmen? Mag je brieven rondsturen met de mededeling dat de verkiezingen zijn verplaatst van 8 naar 9 november? Dit is allemaal gebeurd.”

Correspondent Guus Valk beschrijft in deze rubriek de Amerikaanse verkiezingscampagne, van de grote ontwikkelingen tot de veelzeggende details.In Washington